ΕΠΕΙΔΗ Μας έχουν ζαλίσει οι δηµοσιογράφοι µε το ότι δεν παράγουµε τίποτα.
ΕΠΕΙΔΗ Έχουν απαξιώσει οτιδήποτε κάνει αυτή η χώρα και οι άνθρωποί της.
ΕΠΕΙΔΗ Μας παρουσιάζουν συνέχεια -και προσπαθούν να μας πείσουν- ότι είμαστε τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, κλέφτες και βολεψάκηδες.
ΕΠΕΙΔΗ Μας λένε -και προσπαθούν να μας πείσουν- ότι ζούμε με δανεικά.
Διαßάστε εδώ εξαγωγικές ''πρωτιές'' της χώρας:
Μαγνήσιο: Ο µαγνησίτης που εξάγει η χώρα µας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.
Αλουµίνιο: Εδώ και µερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουµίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουµινίου, µε χιλιάδες εφαρµογές.
Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η µεγαλύτερη ßωξιτοπαραγωγός χώρα της...
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ßωξίτης χρησιµοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, µεταλλικών κατασκευών και αλλού.
Σµηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσµο µετά τις Ηνωµένες Πολιτείες στην εξόρυξη σµηκτιτών, οι οποίοι έχουν µεγάλο εύρος εφαρµογών, όπως η διάθεση αποßλήτων, τα φάρµακα, τα καλλυντικά και άλλα.
Νικέλιο: H Ελλάδα είναι η µοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως µε σηµαντικά κοιτάσµατα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότηµα παραγωγής νικελίου, του µεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.
Η Ελλάδα είναι 3η στην παγκόσµια παραγωγή ελιάς και λαδιού
Η Ελλάδα είναι 15% της παγκόσµια παραγωγής (ελιά-λάδι)
Η Ελλάδα είναι 3η σε παραγωγή κρόκου. (saffron)
Η Ελλάδα είναι 5η σε εξαγωγες σπαραγγιων
Η Ελλάδα είναι 7η παγκοσµίως σε εξαγωγές ßαµßακιού
Η Ελλάδα είναι 11η σε παραγωγή ßαµßακιού
Η Ελλάδα είναι 14η σε αφίξεις τουριστων. 18,2 εκ
Η Ελλάδα είναι 16η σε εξαγωγές τυροκοµικών προιόντων
Η Ελλάδα είναι 1η στην παγκόσµια ναυτιλία
Γιατί υποτιμόνται και αποσιοπούνται όλα αυτά;
Ποιοί τα έχουν πετύχει ;
Ας σταματήσει η προσπάθεια αυτο-υποτίμησης ! Το μόνο που προσφέρει, είναι να δείχνει άλλους "καλύτερους" και να μας κάνουν τελικά αυτοί κουμάντο. Γιατί τελικά παρόλα τα αρνητικά, μπορούμε και μόνοι μας !
Κυριακή 20 Μαρτίου 2011
Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011
Φίλε, έχεις καμιά ιδέα;
Γρηγόρης Νικολόπουλος
Όποτε συναντηθούμε με κάποιο κυβερνητικό στέλεχος, είτε είναι υπουργός, είτε βουλευτής είτε μάνατζερ του δημοσίου η ερώτηση που μας (!!!!) κάνουν είναι : «φίλε έχεις καμιά ιδέα πως θα διορθωθεί η κατάσταση;» Αντί δηλαδή να κάνουμε εμείς οι δημοσιογράφοι την ερώτηση και να περιμένουμε να ακούσουμε ενα κυβερνητικό σχέδιο, μας την κάνουν εκείνοι, λές και οι δημοσιογράφοι ξέρουμε ποιό είναι το μεγάλο κόλπο της ανάπτυξης. Την ίδια όμως ερώτηση διατυπώνουν και πολλοί αναγνώστες – σχολιαστές των άρθρων μας.
Η άποψη μου για το ζήτημα είναι η εξής:
Πρώτον, όσες ιδέες και αν έχουν ειπωθεί – απο εμάς, απο καθηγητές, απο τραπεζίτες, απο δημόσιους υπαλλήλους, απο διεθνείς αναλυτές, απο επιχειρηματίες, απο φορείς εργοδοτών και εργαζομένων, ακόμη και απο την τρόικα, έχουν αγνοηθεί. Το υπουργείο Οικονομικών είχε απο την αρχή και έχει πάντα, κλειστά τα αυτιά του σε οποιαδήποτε ιδέα δεν προέρχεται απο το στενό κύκλο φίλων του υπουργού. Το ίδιο ισχύει και με το περιβάλλον του πρωθυπουργού. Όποιες ιδέες δεν προέρχονται απο τον στενό προσωπικό κύκλο φίλων και συμβούλων αγνοούνται.
Δεύτερον, κάθε ιδέα ή πρόταση εξετάζεται πρώτα με «μικροπολιτικό» κριτήριο. Αν δηλαδή εξυπηρετεί πολιτικά το κόμμα.
Τρίτον, έχουν ειπωθεί τα πάντα. Όλοι έχουν συνεισφέρει με ιδέες σχετικά με το πώς θα μειωθεί το έλλειμμα, πως θα μειωθεί το χρέος, πώς θα ξεκινήσει η ανάπτυξη, πώς θα ενισχυθεί ο ιδιωτικός τομέας, πώς θα περιορισθεί η γραφειοκρατία. Εκτός απο τις γενικές ιδέες έχουν διατυπωθεί και άπειρες πολύ συγκεκριμένες προτάσεις για επιμέρους ζητήματα, όπως πχ για το τι πρέπει να περιλαμβάνει ο αναπτυξιακός νόμος, πώς πρέπει αν φορολογούνται τα μερίσματα, πώς θα κινηθεί η οικοδομή χωρίς να χαθεί ο στόχος της πράσινης ανάπτυξης, πώς θα ενισχυθούν οι εξαγωγές, πώς θα χρηματοδοτηθούν οι νέες επιχειρήσεις, πώς θα αυξηθούν οι εξαγωγές και για να μην πολυλογώ, ιδέες και προτάσεις έχουν ειπωθεί για όλα, μηδενός εξαιρουμένου, τα προβλήματα.
Το ζήτημα είναι γιατί η κυβέρνηση αγνοεί αυτές τις προτάσεις. Και η απάντηση είναι δυστυχώς μία: Δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με κατεστημένες νοοτροπίες στο δημόσιο τομέα, δεν είναι σε θέση το πολιτικό σύστημα και ο κάθε πολιτικός ξεχωριστά να έρθει σε ρήξη με τη γραφειοκρατία την οποία όλοι μαζί (και ο κάθε πολιτικός ξεχωριστά) έχουν δημιουργήσει. Το πελατειακό σύστημα πολιτικών – πολιτών περνάει μέσα απο τη γραφειοκρατία, τις υπηρεσίες του δημοσίου και τους συνδικαλιστές δημόσιων υπηρεσιών και δημόσιων επιχειρήσεων.
Όλες οι κυβερνήσεις, της σημερινής συμπεριλαμβανομένης, προτιμούν να διαλύσουν οικονομικά τον πολίτη, να καταστρέψουν τις επιχειρήσεις, να πνίξουν τον ιδιωτικό τομέα, παρά να τα βάλουν με το δημόσιο. Ο στόχος στην Ελλάδα ήταν πάντα και παραμένει ο ιδιώτης, ο οποίος καλείται να πληρώσει – μια ζωή – τα ελλείμματα του δημοσίου που προκαλούνται απο τη στενή σχέση πολιτικών και δημοσίων υπαλλήλων. Όσο αυτή η συνωμοσία διατηρείται, λύση δεν πρόκειται να υπάρξει. Το ζήτημα είναι απλό. Ο δημόσιος τομέας και οι πολιτικοί θα διαχειρίζονται το χρήμα προς όφελος τους και εις βάρος όλων μας.
Πότε θα σπάσει αυτή η σχέση; Όταν καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, όταν κλείσουν οι μισές δημόσιες υπηρεσίες, όταν πουληθούν ή κλείσουν οι μισές δημόσιες επιχειρήσεις, όταν ο αριθμός των βουλευτών περιορισθεί απο 300 σε 100, όταν η θητεία τους περιορισθεί στο μέγιστο των 12 ετών όπως πρότεινε ο Κύπριος νομπελίστας οικονομικών καθηγητής Χριστόφορος Πισαρίδης.
Το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η σχέση δημοσίου τομέα και πολιτικού συστήματος. Άν όλοι συμφωνούμε σε αυτό (που πιστεύω κρίνοντας απο τα σχόλια των αναγνωστών μας μέχρι σήμερα, οτι αυτό είναι κοινή διαπίστωση τουλάχιστον όσων διαβάζουν και σχολιάζουν στο reporter) τότε μένει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό το πρόβλημα.
Όπως είπα και πρίν, οι ιδέες αγνοούνται απο την κυβέρνηση. Δεν έχει νόημα λοιπόν να τις επαναλάβουμε. Ας πούμε μόνο δυο βασικά πράγματα που θα έλυναν σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα χωρίς να μπλέξουμε σε λεπτομέρειες και υποπεριπτώσεις.
Το πρώτο το είπε η τρόικα: “Φτιάξτε ενα φορολογικό νόμο 25 σελίδων αντί για 2.500 που έχετε σήμερα”. Είναι η μόνη συμβουλή της τρόικας που η κυβέρνηση δεν άκουσε καν. Σαν να μην ειπώθηκε ποτέ.
Το δεύτερο είναι μια πολύ απλή μπακαλίστικη σκέψη, δικιά μας. Το έλλειμμα του δημοσίου είναι περί τα 20 – 25 δισ τον χρόνο. Για να περιοριστεί αυτό προφανώς θα πρέπει να μειωθούν οι δαπάνες. Ας πάρει λοιπόν ο υπουργός Οικονομικών τους προυπολογισμούς των προηγούμενων ετών και ας βρεί τον προυπολογισμό που είχε 25 δισ ευρώ λιγότερες δαπάνες. Και ας αλλάξει την ημερομηνία στο εξώφυλλο. Για παράδειγμα ο προυπολογισμός του 2004 είχε δαπάνες 45 δισ ενώ του 2010, 70 δισ. Η διαφορά τους είναι το έλλειμμα. Ας εφαρμοσθεί λοιπόν ο προυπολογισμός του 2004 κατ αναλογίαν ανα υπουργείο και δημόσια υπηρεσία και το έλλειμμα θα εκμηδενισθεί σε ενα χρόνο. Μα, θα μου πείτε, έκτοτε υπήρξαν αυξήσεις στους μισθούς, προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, νέα επιδόματα, νέες υπηρεσίες κλπ. Ναι, αλλά αυτά είναι το λίπος της οικονομίας. Αυτά είναι το έλλειμμα. Ας γυρίσει το δημόσιο επτά χρόνια πίσω να ξεμπερδεύουμε. Μπακαλίστικη λύση; Ναι. Αλλά τα νούμερα βγαίνουν και η λύση αυτή είναι εφικτή.
Γιατί δεν το κάνει η κυβέρνηση; Διότι δεν θέλει να συγκρουστεί με τους δημόσιους υπαλλήλους και τη γραφειοκρατία. Προτιμά να πνίξει τον ιδιωτικό τομέα, να βυθίσει την οικονομία σε ύφεση και να διαλύσει τη χώρα παρά να τα βάλει με τους “ημέτερους”.
Αν λοιπόν η κυβέρνηση εφαρμόσει τον προυπολογισμό του 2004 και ταυτόχρονα φτιάξει ενα φορολογικό νόμο 25 σελίδων με μειωμένους και ξεκάθαρους φορολογικούς συντελεστές, το άμεσο πρόβλημα λύνεται. Αν παράλληλα φροντίσει να αλλάξει τα κακώς κείμενα στο δημόσιο, να καταργήσει τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων ώστε να μπορεί να περιορίσει τον αριθμό τους, αν μειώσει τον αριθμό των βουλευτών για να περιοριστούν τα ρουσφέτια, αν περιορίσει τη δυνατότητα να στήνουν καριέρα γεννεών οι βουλευτές μειώνοντας την θητεία τους μέχρι τρείς τετραετίες χωρίς το δικαίωμα επανεκλογής, αν αποφασίσει να τα βάλει με τη γραφειοκρατία, τότε το πρόβλημα δεν θα ξαναδημιουργηθεί.
Και φυσικά αν τα βάλει με τη γραφειοκρατία και αν καταργήσει τη μονιμότητα, θα λυθούν και τα προβλήματα της διαφθοράς, της υγείας, της παιδείας, του ασφαλιστικού συστήματος και όλα τα άλλα που μας ταλανίζουν, διότι και αυτά απο αυτή την ιδιότυπη συνομωσία πολιτικών και δημοσίων υπαλλήλων προέρχονται.
Όμως, επαναλαμβάνω και τονίζω το εξής: ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ η κυβέρνηση να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Ας μην ρωτάνε λοιπόν οι κυβερνητικοί παράγοντες και οι αναγνώστες αγωνιωδώς αν έχουμε καμία πρόταση, ούτε να αναρωτιούνται γιατί δεν φτιάχνουν τα πράγματα. Τα πράγματα δεν θα φτιάξουν κύριοι, όσο τα συμφέροντα του πολιτικού συστήματος και του δημοσίου τομέα ταυτίζονται.
Όποτε συναντηθούμε με κάποιο κυβερνητικό στέλεχος, είτε είναι υπουργός, είτε βουλευτής είτε μάνατζερ του δημοσίου η ερώτηση που μας (!!!!) κάνουν είναι : «φίλε έχεις καμιά ιδέα πως θα διορθωθεί η κατάσταση;» Αντί δηλαδή να κάνουμε εμείς οι δημοσιογράφοι την ερώτηση και να περιμένουμε να ακούσουμε ενα κυβερνητικό σχέδιο, μας την κάνουν εκείνοι, λές και οι δημοσιογράφοι ξέρουμε ποιό είναι το μεγάλο κόλπο της ανάπτυξης. Την ίδια όμως ερώτηση διατυπώνουν και πολλοί αναγνώστες – σχολιαστές των άρθρων μας.
Η άποψη μου για το ζήτημα είναι η εξής:
Πρώτον, όσες ιδέες και αν έχουν ειπωθεί – απο εμάς, απο καθηγητές, απο τραπεζίτες, απο δημόσιους υπαλλήλους, απο διεθνείς αναλυτές, απο επιχειρηματίες, απο φορείς εργοδοτών και εργαζομένων, ακόμη και απο την τρόικα, έχουν αγνοηθεί. Το υπουργείο Οικονομικών είχε απο την αρχή και έχει πάντα, κλειστά τα αυτιά του σε οποιαδήποτε ιδέα δεν προέρχεται απο το στενό κύκλο φίλων του υπουργού. Το ίδιο ισχύει και με το περιβάλλον του πρωθυπουργού. Όποιες ιδέες δεν προέρχονται απο τον στενό προσωπικό κύκλο φίλων και συμβούλων αγνοούνται.
Δεύτερον, κάθε ιδέα ή πρόταση εξετάζεται πρώτα με «μικροπολιτικό» κριτήριο. Αν δηλαδή εξυπηρετεί πολιτικά το κόμμα.
Τρίτον, έχουν ειπωθεί τα πάντα. Όλοι έχουν συνεισφέρει με ιδέες σχετικά με το πώς θα μειωθεί το έλλειμμα, πως θα μειωθεί το χρέος, πώς θα ξεκινήσει η ανάπτυξη, πώς θα ενισχυθεί ο ιδιωτικός τομέας, πώς θα περιορισθεί η γραφειοκρατία. Εκτός απο τις γενικές ιδέες έχουν διατυπωθεί και άπειρες πολύ συγκεκριμένες προτάσεις για επιμέρους ζητήματα, όπως πχ για το τι πρέπει να περιλαμβάνει ο αναπτυξιακός νόμος, πώς πρέπει αν φορολογούνται τα μερίσματα, πώς θα κινηθεί η οικοδομή χωρίς να χαθεί ο στόχος της πράσινης ανάπτυξης, πώς θα ενισχυθούν οι εξαγωγές, πώς θα χρηματοδοτηθούν οι νέες επιχειρήσεις, πώς θα αυξηθούν οι εξαγωγές και για να μην πολυλογώ, ιδέες και προτάσεις έχουν ειπωθεί για όλα, μηδενός εξαιρουμένου, τα προβλήματα.
Το ζήτημα είναι γιατί η κυβέρνηση αγνοεί αυτές τις προτάσεις. Και η απάντηση είναι δυστυχώς μία: Δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με κατεστημένες νοοτροπίες στο δημόσιο τομέα, δεν είναι σε θέση το πολιτικό σύστημα και ο κάθε πολιτικός ξεχωριστά να έρθει σε ρήξη με τη γραφειοκρατία την οποία όλοι μαζί (και ο κάθε πολιτικός ξεχωριστά) έχουν δημιουργήσει. Το πελατειακό σύστημα πολιτικών – πολιτών περνάει μέσα απο τη γραφειοκρατία, τις υπηρεσίες του δημοσίου και τους συνδικαλιστές δημόσιων υπηρεσιών και δημόσιων επιχειρήσεων.
Όλες οι κυβερνήσεις, της σημερινής συμπεριλαμβανομένης, προτιμούν να διαλύσουν οικονομικά τον πολίτη, να καταστρέψουν τις επιχειρήσεις, να πνίξουν τον ιδιωτικό τομέα, παρά να τα βάλουν με το δημόσιο. Ο στόχος στην Ελλάδα ήταν πάντα και παραμένει ο ιδιώτης, ο οποίος καλείται να πληρώσει – μια ζωή – τα ελλείμματα του δημοσίου που προκαλούνται απο τη στενή σχέση πολιτικών και δημοσίων υπαλλήλων. Όσο αυτή η συνωμοσία διατηρείται, λύση δεν πρόκειται να υπάρξει. Το ζήτημα είναι απλό. Ο δημόσιος τομέας και οι πολιτικοί θα διαχειρίζονται το χρήμα προς όφελος τους και εις βάρος όλων μας.
Πότε θα σπάσει αυτή η σχέση; Όταν καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, όταν κλείσουν οι μισές δημόσιες υπηρεσίες, όταν πουληθούν ή κλείσουν οι μισές δημόσιες επιχειρήσεις, όταν ο αριθμός των βουλευτών περιορισθεί απο 300 σε 100, όταν η θητεία τους περιορισθεί στο μέγιστο των 12 ετών όπως πρότεινε ο Κύπριος νομπελίστας οικονομικών καθηγητής Χριστόφορος Πισαρίδης.
Το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η σχέση δημοσίου τομέα και πολιτικού συστήματος. Άν όλοι συμφωνούμε σε αυτό (που πιστεύω κρίνοντας απο τα σχόλια των αναγνωστών μας μέχρι σήμερα, οτι αυτό είναι κοινή διαπίστωση τουλάχιστον όσων διαβάζουν και σχολιάζουν στο reporter) τότε μένει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό το πρόβλημα.
Όπως είπα και πρίν, οι ιδέες αγνοούνται απο την κυβέρνηση. Δεν έχει νόημα λοιπόν να τις επαναλάβουμε. Ας πούμε μόνο δυο βασικά πράγματα που θα έλυναν σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα χωρίς να μπλέξουμε σε λεπτομέρειες και υποπεριπτώσεις.
Το πρώτο το είπε η τρόικα: “Φτιάξτε ενα φορολογικό νόμο 25 σελίδων αντί για 2.500 που έχετε σήμερα”. Είναι η μόνη συμβουλή της τρόικας που η κυβέρνηση δεν άκουσε καν. Σαν να μην ειπώθηκε ποτέ.
Το δεύτερο είναι μια πολύ απλή μπακαλίστικη σκέψη, δικιά μας. Το έλλειμμα του δημοσίου είναι περί τα 20 – 25 δισ τον χρόνο. Για να περιοριστεί αυτό προφανώς θα πρέπει να μειωθούν οι δαπάνες. Ας πάρει λοιπόν ο υπουργός Οικονομικών τους προυπολογισμούς των προηγούμενων ετών και ας βρεί τον προυπολογισμό που είχε 25 δισ ευρώ λιγότερες δαπάνες. Και ας αλλάξει την ημερομηνία στο εξώφυλλο. Για παράδειγμα ο προυπολογισμός του 2004 είχε δαπάνες 45 δισ ενώ του 2010, 70 δισ. Η διαφορά τους είναι το έλλειμμα. Ας εφαρμοσθεί λοιπόν ο προυπολογισμός του 2004 κατ αναλογίαν ανα υπουργείο και δημόσια υπηρεσία και το έλλειμμα θα εκμηδενισθεί σε ενα χρόνο. Μα, θα μου πείτε, έκτοτε υπήρξαν αυξήσεις στους μισθούς, προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, νέα επιδόματα, νέες υπηρεσίες κλπ. Ναι, αλλά αυτά είναι το λίπος της οικονομίας. Αυτά είναι το έλλειμμα. Ας γυρίσει το δημόσιο επτά χρόνια πίσω να ξεμπερδεύουμε. Μπακαλίστικη λύση; Ναι. Αλλά τα νούμερα βγαίνουν και η λύση αυτή είναι εφικτή.
Γιατί δεν το κάνει η κυβέρνηση; Διότι δεν θέλει να συγκρουστεί με τους δημόσιους υπαλλήλους και τη γραφειοκρατία. Προτιμά να πνίξει τον ιδιωτικό τομέα, να βυθίσει την οικονομία σε ύφεση και να διαλύσει τη χώρα παρά να τα βάλει με τους “ημέτερους”.
Αν λοιπόν η κυβέρνηση εφαρμόσει τον προυπολογισμό του 2004 και ταυτόχρονα φτιάξει ενα φορολογικό νόμο 25 σελίδων με μειωμένους και ξεκάθαρους φορολογικούς συντελεστές, το άμεσο πρόβλημα λύνεται. Αν παράλληλα φροντίσει να αλλάξει τα κακώς κείμενα στο δημόσιο, να καταργήσει τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων ώστε να μπορεί να περιορίσει τον αριθμό τους, αν μειώσει τον αριθμό των βουλευτών για να περιοριστούν τα ρουσφέτια, αν περιορίσει τη δυνατότητα να στήνουν καριέρα γεννεών οι βουλευτές μειώνοντας την θητεία τους μέχρι τρείς τετραετίες χωρίς το δικαίωμα επανεκλογής, αν αποφασίσει να τα βάλει με τη γραφειοκρατία, τότε το πρόβλημα δεν θα ξαναδημιουργηθεί.
Και φυσικά αν τα βάλει με τη γραφειοκρατία και αν καταργήσει τη μονιμότητα, θα λυθούν και τα προβλήματα της διαφθοράς, της υγείας, της παιδείας, του ασφαλιστικού συστήματος και όλα τα άλλα που μας ταλανίζουν, διότι και αυτά απο αυτή την ιδιότυπη συνομωσία πολιτικών και δημοσίων υπαλλήλων προέρχονται.
Όμως, επαναλαμβάνω και τονίζω το εξής: ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ η κυβέρνηση να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Ας μην ρωτάνε λοιπόν οι κυβερνητικοί παράγοντες και οι αναγνώστες αγωνιωδώς αν έχουμε καμία πρόταση, ούτε να αναρωτιούνται γιατί δεν φτιάχνουν τα πράγματα. Τα πράγματα δεν θα φτιάξουν κύριοι, όσο τα συμφέροντα του πολιτικού συστήματος και του δημοσίου τομέα ταυτίζονται.
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011
Σκηνές βιβλικής καταστροφής στην Ιαπωνία.
Για τη «µεγαλύτερη κρίση που έχει να αντιµετωπίσει η Ιαπωνία από το τέλος του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου» έκανε λόγο χθες ο πρωθυπουργός της χώρας Ναότο Καν και τα γεγονότα φαίνεται ότι δικαιώνουν αυτήν την εκτίµηση. Η γη συνεχίζει να τρέµει τέσσερις ηµέρες µετά τον καταστροφικό σεισµό (το µέγεθος του οποίου αναβαθµίστηκε σε 9 βαθµούς της κλίµακας ρίχτερ) ενώ τα ειδικά συνεργεία δίνουν απεγνωσµένα µάχη για να αποτρέψουν την πλήρη τήξη τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στα βορειοδυτικά της χώρας – τελευταία τους ελπίδα είναι να τους γεµίσουν µε θαλασσινό νερό ώστε να µειωθεί η θερµοκρασία, µιας και τα συστήµατα ψύξης δεν λειτουργούν. Μια ολόκληρη πόλη έχει καλυφθεί από τα νερά, οι περισσότεροι κάτοικοί της αγνοούνται, ενώ ο αριθµός των νεκρών από τον σεισµό και το τσουνάµι υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσει τους 10.000.
Μανώλης Ρασούλης.Στην υπεράσπιση του εαυτού μου
Πέμπτη, Φεβρουάριος 25, 2010
Στην υπεράσπιση του εαυτού μου
(Στην μνήμη ενός σημαντικού Ελληνα που πέθανε μόνος αυτές τις ημέρες.)
Πως γίνεται εγώ που οραματίστηκα την Ελλάδα σαν «πολιτισμική Ελβετία» να γράφω τίτλους που μπορεί ν’ακουστούν σαν περιαυτολογία;΄Ελα ντε. Εγώ που εμπλέκομαι στο θέμα και στο ανάθεμα, ξέρω τι συνέβη και πως να το εξηγήσω έτσι ούτως ώστε να φανεί οτι πρόκειται για τη τρέχουσα πραγματικότητα,την αντικειμενικότητα και το ανάποδο της εαυτολογίας.
Εν τούτοις γράφω το παρόν κείμενο.Γράφω κι ένα άλλο που θα το στείλω μεταφρασμένο στις Βρυξέλλες για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου διότι προσφάτως η Ευρώπη φόρτωσε το λεγόμενο ελληνικό λαό με χαρακτηρισμούς όπως: άσωτος , απατεών κλπ, κλπ.
Φαντάζομαι τι εννοεί η Βρυξέλλα, όμως γενίκευσε απολύτως και ούτων ειπείν μας πήραν τα σκάγια όλους μαζί και με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Διότι άνθρωποι σαν και μένα, συντριπτική μειοψηφία ομολογουμένως, προείδαμε -εν αντιθέσει με τους επαγγελματίες πολιτικούς προειδοποιήσαμε, προτείναμε, δεν εισακούσθημεν, ηττηθήκαμε και δυστυχώς να ‘μαστε σ’αυτή τη σκατοκατάσταση.
Ο «πολιτικός πολιτισμός» εν Ελλάδι (βάλε λάδι κ’έλα βράδυ) τα ‘χει παίξει.Έχασε τη μπάλλα,του ΄φυγε ο τάκος για τον εξής απλό λόγο: ξεκινώντας απο τα ίδια συμφέροντα του και τελειώνοντας στα ίδια συμφέροντα του δεν μπόρεσε να δει την αντικειμενικότητα -και αυτή είναι στο κάτω-κάτω η δουλειά του- δεν πήραν πρέφα τη θύελλα και αυτό σημαίνει οτι φάνηκαν και ήταν ανάξιοι των καταστάσεων και του επαγγέλματός τους, κι όταν την πήραν, επειδή αναγκάστηκαν απ’ την ίδια τη θύελλα και τους προϊσταμένους τους πανταχόθεν, κατέστη προφανές οτι αντιδρούν σαν πουπέ, αρα η χώρα τούτη δεν υφίσταται.
Αυτό ακριβώς είχαμε πάρει εμείς χαμπάρι, ιδίως εγώ, και ως καλή Κασσάνδρα έβγαινα -όπου μπόραγα- να κρούω τον κώδωνα του κινδύνου αφού το ζήτημα ήταν το πολιτισμικό γίγνεσθαι, δηλαδή τι τύπο μέσου πολίτη γουστάρει και σφυριλατεί το στάτους , και τι νοοτροπία και αντανακλαστικά εγκαθιδρύονται σ’ένα λαό με χίλιες αντιφάσεις, σχεδόν μπαλαφάρα, μη παραγωγικό, σχεδόν αποτυχημένο μια τρύπα στο νερό, που όμως όπως λέγεται μπορεί να συμπαρασύρει στο γκρεμό το ευρώ κι αυτήν ακόμη τη κραταιά Ευρώπη.
Η κρίση είναι συστημική και πλανητική. Αντανακλάται μοιραία κι εδώ. Γι΄αυτό θα έπρεπε εδώ και δεκαετίες οι περιβόητοι απόγονοι του Αριστοτέλη, του Σωκράτη και του Ηράκλειτου να αυτοεκπαιδεύονται για να γίνουν το πεδίο στο οποίο απεγνωσμένα οι συνάνθρωποί μας να συνέρχονται εδώ, στην ομορφότερη και ιστορικότερη χώρα του κόσμου, να βρούμε τον ιερό μπούσουλα,το άγιο πασπαρτού, που θα μας άνοιγε τις πύλες του νέου ρεαλισμού,τη σωτηρία του πλανήτη και της ζωής επ’αυτού.
Τώρα ΓΑΜΑΤΑ ΜΕ ΚΑΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. Αντιδρά ο πολιτικός πολιτισμός. Όμως φεύ. Ούτε ο ίδιος δεν πιστεύει οτι θα βγούμε απο την κινούμενη άμμο. Παίρνει τεχνικά μέτρα. Η νοοτροπία μένει.Ο πολιτισμικός πολιτισμός τον οποίο εκφράζω με μέγα πάθος, μένει αιχμάλωτος της Τζέντα.
Η κεκτημένη ταχύτητα παρασύρει το μέσο πολίτη ο οποίος είναι αρπαγμένος και ηδονείται απο το δόγμα : αγωνίζεσθαι περί πάρτης. Διότι στη δράση κολλάει το σίδερο. Η αντίδραση είναι μεν αναπόφευκτη, όμως ανίκανη να λύσει κάτι.
Πριν την οικονομική μας νεκροφάνεια, προϋπήρξε η πνευματική μας και ιδεολογική μας. Τώρα δεν έχει ούτε ελπίδα η χώρα, ούτε ρυθμό ούτε στυλ. Είναι το μαύρο πρόβατο, ο άσωτος, χωρίς πατέρα να σφάξει τον ταύρο το σιτευτό άμα τη επιστροφή, και για ΄μένα μια θλίψη, ένας θυμός κι ένα γαμώτο.
Γιατί εμείς, οι... εξωτικοί και συνήθεις ύποπτοι, πιάσαμε το θέμα της ψυχολογίας στις ενθάδε μάζες και στον καθένα πολίτη χωριστά. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε αντίβαρα και μετά να εκφράσουμε το αντίδοτο. Απίστευτοι μηχανισμοί ενεργοποιήθηκαν για να μας -με- καταστείλουν.Ποτέ τόσοι πολλοί δεν πολέμησαν έναν τόσο ένα. Με απίστευτη λύσσα και τεχνική οι πραίτορες του Κόμοδου, χτυπώντας ανηλεώς κάτω απο τη ζώνη, συνεπικουρούμενοι απο την πλειοψηφία των πολιτικών και των άχρηστων επιχειρηματιών μας, συμβιβασμένοι με τα χουνέρια του πλήθους -μαζική παραγωγή, μαζική καταστροφή- και του μεταμφιεσμένου όχλου, κατόρθωσαν να επιβάλλουν παντίοις τρόποις έναν διυλισμένο χουλιγκανισμό, μια αμετροέπεια, ενα αμοράλ το οποίο σαν καρκίνος έφαγε τον κοινωνικό ιστό κι έμεινε το Ελλάντα μια χώρα άχωρη.
Η μομφή μου είναι προς πάσα κατεύθυνση. Και δεν το λέω με κακία. Δεν το λέω απο εκδικητικότητα σε στυλ: εγώ καλά σου τα ΄λεγα και τ’άκουγες παράλογα. Κι ούτε εκφράζω διαθέσεις ενάντια στην ευμάρεια. Η ευμάρεια είναι σαν το κουκούλι όπου η κάμπια γίνεται πεταλούδα.
Ναι, υπερασπίζομαι τον εαυτό μου μη δεχόμενος τον τίτλο: άσωτος, απατεών κλπ. Γιατί προσπάθησα απο τότε που έγραφα και εξέδιδα το «Αβγό» να προτρέψω σ’ένα νέο τρόπο σκέψης τον πολίτη που ζει εκεί που περπάτησε ο Κλεισθένης, ο Αριστείδης, ο Αλέξανδρος, ο Λυκούργος κλπ, κλπ.
Το θεωρώ διπλή ντροπή τώρα να΄μαστε ο πρωκτός της Ευρώπης επειδή πήραμε ψηλά τον αμανέ. Ποιός μας έδωσε το δικαίωμα; Υπάρχει ακόμα η κάστα που κατατρώει το μεδούλι της χώρας.Και δεν είναι μόνο τα golden boys διεθνώς και εγχωρίως. Είναι η απόλυτη σύγχιση για το τι «μένει» γενέσθαι. Μετά απο μία κρίση πάντα έρχεται ένας πόλεμος. Και τώρα ο πόλεμος σημαίνει πυρηνικά.
Θέλω να σας βεβαιώσω οτι μ΄αυτό το κείμενο δεν εξέφρασα την προσωπική μου πίκρα, ούτε πάσχω απο γεροντική άννοια όπως εγράφη σε άρθρο της «Ε».
Θα επανέλθω στις προτάσεις μου και ναι, επειδή δεν πραγματοποιήθηκαν φτάσαμε στην καταστροφή. Γιατί περί καταστροφής πρόκειται.
Στην υπεράσπιση του εαυτού μου
(Στην μνήμη ενός σημαντικού Ελληνα που πέθανε μόνος αυτές τις ημέρες.)
Πως γίνεται εγώ που οραματίστηκα την Ελλάδα σαν «πολιτισμική Ελβετία» να γράφω τίτλους που μπορεί ν’ακουστούν σαν περιαυτολογία;΄Ελα ντε. Εγώ που εμπλέκομαι στο θέμα και στο ανάθεμα, ξέρω τι συνέβη και πως να το εξηγήσω έτσι ούτως ώστε να φανεί οτι πρόκειται για τη τρέχουσα πραγματικότητα,την αντικειμενικότητα και το ανάποδο της εαυτολογίας.
Εν τούτοις γράφω το παρόν κείμενο.Γράφω κι ένα άλλο που θα το στείλω μεταφρασμένο στις Βρυξέλλες για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου διότι προσφάτως η Ευρώπη φόρτωσε το λεγόμενο ελληνικό λαό με χαρακτηρισμούς όπως: άσωτος , απατεών κλπ, κλπ.
Φαντάζομαι τι εννοεί η Βρυξέλλα, όμως γενίκευσε απολύτως και ούτων ειπείν μας πήραν τα σκάγια όλους μαζί και με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Διότι άνθρωποι σαν και μένα, συντριπτική μειοψηφία ομολογουμένως, προείδαμε -εν αντιθέσει με τους επαγγελματίες πολιτικούς προειδοποιήσαμε, προτείναμε, δεν εισακούσθημεν, ηττηθήκαμε και δυστυχώς να ‘μαστε σ’αυτή τη σκατοκατάσταση.
Ο «πολιτικός πολιτισμός» εν Ελλάδι (βάλε λάδι κ’έλα βράδυ) τα ‘χει παίξει.Έχασε τη μπάλλα,του ΄φυγε ο τάκος για τον εξής απλό λόγο: ξεκινώντας απο τα ίδια συμφέροντα του και τελειώνοντας στα ίδια συμφέροντα του δεν μπόρεσε να δει την αντικειμενικότητα -και αυτή είναι στο κάτω-κάτω η δουλειά του- δεν πήραν πρέφα τη θύελλα και αυτό σημαίνει οτι φάνηκαν και ήταν ανάξιοι των καταστάσεων και του επαγγέλματός τους, κι όταν την πήραν, επειδή αναγκάστηκαν απ’ την ίδια τη θύελλα και τους προϊσταμένους τους πανταχόθεν, κατέστη προφανές οτι αντιδρούν σαν πουπέ, αρα η χώρα τούτη δεν υφίσταται.
Αυτό ακριβώς είχαμε πάρει εμείς χαμπάρι, ιδίως εγώ, και ως καλή Κασσάνδρα έβγαινα -όπου μπόραγα- να κρούω τον κώδωνα του κινδύνου αφού το ζήτημα ήταν το πολιτισμικό γίγνεσθαι, δηλαδή τι τύπο μέσου πολίτη γουστάρει και σφυριλατεί το στάτους , και τι νοοτροπία και αντανακλαστικά εγκαθιδρύονται σ’ένα λαό με χίλιες αντιφάσεις, σχεδόν μπαλαφάρα, μη παραγωγικό, σχεδόν αποτυχημένο μια τρύπα στο νερό, που όμως όπως λέγεται μπορεί να συμπαρασύρει στο γκρεμό το ευρώ κι αυτήν ακόμη τη κραταιά Ευρώπη.
Η κρίση είναι συστημική και πλανητική. Αντανακλάται μοιραία κι εδώ. Γι΄αυτό θα έπρεπε εδώ και δεκαετίες οι περιβόητοι απόγονοι του Αριστοτέλη, του Σωκράτη και του Ηράκλειτου να αυτοεκπαιδεύονται για να γίνουν το πεδίο στο οποίο απεγνωσμένα οι συνάνθρωποί μας να συνέρχονται εδώ, στην ομορφότερη και ιστορικότερη χώρα του κόσμου, να βρούμε τον ιερό μπούσουλα,το άγιο πασπαρτού, που θα μας άνοιγε τις πύλες του νέου ρεαλισμού,τη σωτηρία του πλανήτη και της ζωής επ’αυτού.
Τώρα ΓΑΜΑΤΑ ΜΕ ΚΑΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. Αντιδρά ο πολιτικός πολιτισμός. Όμως φεύ. Ούτε ο ίδιος δεν πιστεύει οτι θα βγούμε απο την κινούμενη άμμο. Παίρνει τεχνικά μέτρα. Η νοοτροπία μένει.Ο πολιτισμικός πολιτισμός τον οποίο εκφράζω με μέγα πάθος, μένει αιχμάλωτος της Τζέντα.
Η κεκτημένη ταχύτητα παρασύρει το μέσο πολίτη ο οποίος είναι αρπαγμένος και ηδονείται απο το δόγμα : αγωνίζεσθαι περί πάρτης. Διότι στη δράση κολλάει το σίδερο. Η αντίδραση είναι μεν αναπόφευκτη, όμως ανίκανη να λύσει κάτι.
Πριν την οικονομική μας νεκροφάνεια, προϋπήρξε η πνευματική μας και ιδεολογική μας. Τώρα δεν έχει ούτε ελπίδα η χώρα, ούτε ρυθμό ούτε στυλ. Είναι το μαύρο πρόβατο, ο άσωτος, χωρίς πατέρα να σφάξει τον ταύρο το σιτευτό άμα τη επιστροφή, και για ΄μένα μια θλίψη, ένας θυμός κι ένα γαμώτο.
Γιατί εμείς, οι... εξωτικοί και συνήθεις ύποπτοι, πιάσαμε το θέμα της ψυχολογίας στις ενθάδε μάζες και στον καθένα πολίτη χωριστά. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε αντίβαρα και μετά να εκφράσουμε το αντίδοτο. Απίστευτοι μηχανισμοί ενεργοποιήθηκαν για να μας -με- καταστείλουν.Ποτέ τόσοι πολλοί δεν πολέμησαν έναν τόσο ένα. Με απίστευτη λύσσα και τεχνική οι πραίτορες του Κόμοδου, χτυπώντας ανηλεώς κάτω απο τη ζώνη, συνεπικουρούμενοι απο την πλειοψηφία των πολιτικών και των άχρηστων επιχειρηματιών μας, συμβιβασμένοι με τα χουνέρια του πλήθους -μαζική παραγωγή, μαζική καταστροφή- και του μεταμφιεσμένου όχλου, κατόρθωσαν να επιβάλλουν παντίοις τρόποις έναν διυλισμένο χουλιγκανισμό, μια αμετροέπεια, ενα αμοράλ το οποίο σαν καρκίνος έφαγε τον κοινωνικό ιστό κι έμεινε το Ελλάντα μια χώρα άχωρη.
Η μομφή μου είναι προς πάσα κατεύθυνση. Και δεν το λέω με κακία. Δεν το λέω απο εκδικητικότητα σε στυλ: εγώ καλά σου τα ΄λεγα και τ’άκουγες παράλογα. Κι ούτε εκφράζω διαθέσεις ενάντια στην ευμάρεια. Η ευμάρεια είναι σαν το κουκούλι όπου η κάμπια γίνεται πεταλούδα.
Ναι, υπερασπίζομαι τον εαυτό μου μη δεχόμενος τον τίτλο: άσωτος, απατεών κλπ. Γιατί προσπάθησα απο τότε που έγραφα και εξέδιδα το «Αβγό» να προτρέψω σ’ένα νέο τρόπο σκέψης τον πολίτη που ζει εκεί που περπάτησε ο Κλεισθένης, ο Αριστείδης, ο Αλέξανδρος, ο Λυκούργος κλπ, κλπ.
Το θεωρώ διπλή ντροπή τώρα να΄μαστε ο πρωκτός της Ευρώπης επειδή πήραμε ψηλά τον αμανέ. Ποιός μας έδωσε το δικαίωμα; Υπάρχει ακόμα η κάστα που κατατρώει το μεδούλι της χώρας.Και δεν είναι μόνο τα golden boys διεθνώς και εγχωρίως. Είναι η απόλυτη σύγχιση για το τι «μένει» γενέσθαι. Μετά απο μία κρίση πάντα έρχεται ένας πόλεμος. Και τώρα ο πόλεμος σημαίνει πυρηνικά.
Θέλω να σας βεβαιώσω οτι μ΄αυτό το κείμενο δεν εξέφρασα την προσωπική μου πίκρα, ούτε πάσχω απο γεροντική άννοια όπως εγράφη σε άρθρο της «Ε».
Θα επανέλθω στις προτάσεις μου και ναι, επειδή δεν πραγματοποιήθηκαν φτάσαμε στην καταστροφή. Γιατί περί καταστροφής πρόκειται.
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Συμβιβασμός με την κρίση
του Γιάνη Βαρουφάκη 14/03/2011
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα μέσα "ενημέρωσης" βάζουν τα γιορτινά τους, πανηγυρίζοντας για κάτι που, με μαθηματική ακρίβεια, θα αποδειχθεί ανούσιο (στην καλύτερη περίπτωση) ή καταστροφικό (στην χειρότερη). Τα ίδια συνέβησαν τον Μάιο του 2010, μετά τον "θρίαμβο" του Μνημονίου, τα ίδια είχαμε και πιο πρόσφατα όταν στις αρχές Φεβρουαρίου τα κανάλια και οι εφημερίδες μας υποδέχθηκαν μια από τις πιο άτυχες στιγμές της ΕΕ ως "επιτυχία" (βλ. εδώ). Έτσι και τώρα. Η εθνική ανακούφιση για την επιμήκυνση αποτελεί πλάνη που, βέβαια, οι εξελίξεις θα σκορπίσουν στους πέντε ανέμους της συνεχιζόμενης Κρίσης.
Για να μην με κατηγορήσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για μεμψιμοιρία, να πω ότι, προφανώς, καλά κάναμε και δεχθήκαμε την επιμήκυνση και τη μείωση του επιτοκίου. Όσο για την δανειοδότηση των εκτός αγορών χωρών από το EFSF μετά το 2013, ο πεινασμένος δεν μπορεί να αρνηθεί το όποιο ξεροκόμματο του πετάνε. Τους λόγους όμως για την ανακούφιση και την θριαμβολογία δεν τους βλέπω. Αντίθετα, τα νέα είναι μαύρα κι άραχνα. Τα μαντάτα που μας ήρθαν από την Εσπερία επιβεβαιώνουν ότι η Ευρώπη αποφάσισε να μην αποφασίσει. Αποφάσισε να τρενάρει την Κρίση, βαθαίνοντάς την. Αποφάσισε ότι ο Τιτανικός πρέπει να συνεχίσει ακάθεκτος, πάση θυσία, την πορεία του προς το παγόβουνο.
Μήπως είμαι υπερβολικός; Μήπως καταστροφολογώ; Τίποτα δεν θα ήθελα φίλες και φίλοι περισσότερο από το να αποδειχθώ εσφαλμένος, να καταλήξω καλυμμένος με πίσσα και πούπουλα στην Πλατεία Συντάγματος, να με δείχνουν στα παιδιά και να λένε: "Αυτά παθαίνουν οι καταστροφο-οικονομολόγοι παιδί μου. Εσύ να σκέφτεσαι όπως τα Μέσα Ενημέρωσης, των οποίων τα ένστικτα είναι, εντέλει, σωστά. Να θυμάσαι την 24η Μαρτίου του 2011 ως μέρα που, σε πείσμα Κασσανδρών όπως αυτός ο απαίσιος, η Ελλάδα γύρισε σελίδα και, με αρωγό την Ευρώπη, νίκησε την Κρίση."
Πότε θα έπρεπε να πανηγυρίζουμε με μια τέτοια απόφαση; Πρώτον, αν αυτά που "κερδίσαμε", τα... κερδίσαμε. Τι σημαίνει "κερδίζω" σε μια διαπραγμάτευση; Σημαίνει ότι αποσπώ από το αντίπαλο μέρος κάτι που εκείνο δεν είχε συμφέρον να μου δώσει. Ή, τουλάχιστον, κάτι που δεν θα μου έδινε αν δεν πάλευα με νύχια και με δόντια να αποσπάσω. Υπό αυτή την έννοια δεν κερδίσαμε τίποτα. Ό,τι πήραμε θα μας το έδιναν και να μην το ζητάγαμε. Αν δεν γινόταν η επιμήκυνση, το 2013/4 θα κάναμε, θέλοντας και μη, στάση πληρωμών - αυτό δηλαδή που η Γερμανία δεν δέχεται επ' ουδενί. Σε αυτήν την περίπτωση, το δάνειο των €110 δισ του Μαΐου θα πήγαινε στράφι. Θα χάνανε οι παλαιοί δανειστές μας (των €300 δισ τα οποία μας γονάτισαν τον Μάιο, και τα οποία φαίνεται ότι... ξεχάσαμε - αν κρίνει κανείς ότι μόνο για τα 110 της τρόικας μιλάμε ) αλλά και οι νέοι (η τρόικα). Όσο για την αγορά νέων ελληνικών ομολόγων από το EFSF μετά το 2013, το ίδιο ισχύει: Δεδομένου ότι το ελληνικό δημόσιο σε καμία των περιπτώσεων δεν πρόκειται να επιστρέψει στις αγορές ως τότε, χωρίς αυτόν τον άμεσο νέο δανεισμό θα κάναμε στάση πληρωμών το 2013. Και πάλι χαμένοι θα έβγαιναν παλαιοί δανειστές και τρόικα. Οπότε, οι μεγάλες "κατακτήσεις" του Σαββατοκύριακου αποδεικνύονται κινήσεις που η τρόικα θα έκανε έτσι κι αλλιώς. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να θεωρεί εαυτόν ωφελημένη από αυτές τις κινήσεις. Σε καμία περίπτωση όμως δεν δικαιούται τον ισχυρισμό ότι πέτυχε νίκη λαμπρή στο πεδίο των σκληρών διαπραγματεύσεων με τους "ξένους". Αν μη τι άλλο, τα ακούνε αυτά οι "ξένοι" και κουνάνε το κεφάλι τους. Αρκετά έχει διασυρθεί η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Δεν χρειάζεται να την διασύρουμε κι άλλο.
Μήπως όμως, ακόμα κι αν ισχύει το ότι αυτά που πήραμε θα μας τα έδιναν κι από μόνοι τους, είμαστε σε έναν λιγότερο ακανθώδη δρόμο; Μήπως διαφαίνεται το φως στο τούνελ; Μήπως η Ευρώπη έχει αρχίσει να κινείται, έστω και αργά, προς την σωστή κατεύθυνση; Απαντώ με μία σκληρή λέξη: ΟΧI! Όχι, προς το παρόν τουλάχιστον. Ας εξηγηθώ: Τι συνέβη τον περασμένο Μάιο; Οι εταίροι μας προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν την Κρίση προσθέτοντας νέα δάνεια στα υπάρχοντα την ώρα που το Μνημόνιο επέβαλε γενναία μείωση της πίτας (του ΑΕΠ της χώρας) από την οποία θα πρέπει να αποπληρώσουμε τα νέα και τα παλαιά δάνεια. Έτσι, αντί τα νέα δάνεια να καθησυχάσουν τις αγορές, μειώνοντας τα spreads, πέτυχαν το αντίθετο. Το ίδιο συνέβη σε άλλες χώρες (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και προσεχώς Ιταλία, Βέλγιο).
Το έχω γράψει δεκάδες φορές αλλά ας το ξαναγράψω άλλη μία φορά: Τα δάνεια βοηθούν τους φερέγγυους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρευστότητας. Δεν βοηθούν τους αφερέγγυους των οποίων το πρόβλημα είναι η αδυναμία εξυπηρέτησης των υπαρχόντων δανείων λόγω χαμηλού εισοδήματος και περιουσιακών στοιχείων που δεν αρκούν για τον σκοπό. Σε αυτή την περίπτωση, η περαιτέρω δανειοδότηση, ιδίως όταν γίνεται υπό τον όρο της συρρίκνωσης των εισοδημάτων, μεταφέρει την πτώχευση στο μέλλον διογκώνοντας όμως το πρόβλημα. Αυτό ακριβώς έκανε το Μνημόνιο του Μαΐου: Αποσόβησε μια άμεση έκρηξη εξασφαλίζοντας μια κατά πολύ μεγαλύτερη έκρηξη για το 2013/4. Και τώρα που αυτό το κατάλαβαν όλοι (μιας και τους κατέδειξαν οι αγορές), τι κάνουν; Προσθέτουν κι άλλα δάνεια από το 2013, με μικρές ρυθμίσεις για τα υπάρχοντα, έτσι ώστε η έκρηξη του 2013/4 να αναβληθεί για το τέλος της δεκαετίας, οπότε θα είναι ακόμα ισχυρότερη από εκείνη που θα γινόταν το 2013/4.
Θα μου πουν κάποιοι: Καλό δεν είναι αυτό; Να μετατίθεται συνέχεια η έκρηξη στο μέλλον, έτσι ώστε ποτέ να μην έρθει ή, καλύτερα, έως ότου καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε; Μακάρι να υπήρχε βάση σε αυτή την (κατά Dickens) Μεγάλη Προσδοκία. Η πικρή αλήθεια που η κυβέρνηση πεισματικά αρνείται να κοιτάξει στα μάτια είναι ότι, στο μεταξύ, η χώρα τελεί υπό την σκιά μιας απόλυτης στάσης επενδύσεων. Η επιμήκυνση που 'κερδίσαμε', ουσιαστικά, αποτελεί επιμήκυνση της περιόδου στάσης επενδύσεων στην χώρα. Επιμήκυνση που εγγυάται την ανάπτυξη της υποανάπτυξης. (Αλήθεια, ποιος τρελλός επενδύει σε μια χώρα όπου υπάρχει ωρολογιακή βόμβα που θα εκραγεί σε μια δεκαετία;)
Σας ρωτώ, λοιπόν, φίλες και φίλοι: Προς τι οι γιορτές, οι θρίαμβοι, η απλή ανακούφιση ακόμα; Η Ευρώπη, με την προχτεσινή της απόφαση, το μόνο που έκανε ήταν να αποφύγει μια ακόμα φορά τις δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης χωρίς τις οποίες καμμία επιμήκυνση, κανένας νέος δανεισμός, καμία μικροαλλαγή των όρων υπάρχοντος δανεισμού δεν πρόκειται να σταματήσουν την Κρίση που υπονομεύει ολόκληρη την οικονομία της ευρωζώνης. Που είναι το ευρωομόλογο κ. Πρωθυπουργέ, για το οποίο ξεκινήσαμε και καμπάνια; Το συζητήσατε καν με την κα Μέρκελ;
Μπορεί η δική μας πρόταση (με τον συνδυασμό αναδιάρθρωσης όλου του ευρωπαϊκού χρέους, το επιλεκτικό κούρεμα ομολόγων, την εκκαθάριση του τραπεζικού συστήματος και την επιστράτευση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων που προτείνει) να μην είναι η βέλτιστη (αν και δεν έχω δει κάτι καλύτερο, προς το παρόν). Όμως, λύση της Κρίσης χωρίς τέτοιου είδους δομικές αλλαγές δεν θα επιτευχθεί. Έως τότε η Ελλάδα μας θα αδυνατεί να ορθοποδήσει όσο σκληρά και να δουλέψουμε, όσο και να ανασκουμπωθούμε, όσο και βαθειά να βάλουμε το νυστέρι στην διαφθορά και στην αναλγησία.
Πότε λοιπόν δικαιούμαστε να ανακουφιστούμε; (Πόσο μάλιστα να γιορτάσουμε;) Όταν οι πλεονασματικές χώρες αποφασίσουν ένα απλό πράγμα: Να σταματήσουν να προσπαθούν να 'επιλύσουν' την Κρίση φορτώνοντας με φορολογικά βάρη τους πολίτες τους (Γερμανούς, Αυστριακούς, Φιλανδούς και Ολλανδούς) υπέρ των ελλειμματικών κρατών σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγουν την εκκαθάριση των δικών τους ουσιαστικά πτωχευμένων τραπεζών (ιδίως των Γερμανικών), την αναδιάρθρωση του συνολικού ευρωπαϊκού χρέους, και την οριστική απώλεια της δυνατότητάς τους να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη. Τότε, και μόνο τότε, να νιώσουμε την ανακούφιση που τόσο έχουμε ανάγκη.
Ένας συμβιβασμός με την Κρίση. Αυτό κόμισε ο κ. Πρωθυπουργός από την Ευρώπη. Και γιατί είναι μαύρο κι άραχνο μαντάτο αυτό; Επειδή η Κρίση είναι ασυμβίβαστη...
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα μέσα "ενημέρωσης" βάζουν τα γιορτινά τους, πανηγυρίζοντας για κάτι που, με μαθηματική ακρίβεια, θα αποδειχθεί ανούσιο (στην καλύτερη περίπτωση) ή καταστροφικό (στην χειρότερη). Τα ίδια συνέβησαν τον Μάιο του 2010, μετά τον "θρίαμβο" του Μνημονίου, τα ίδια είχαμε και πιο πρόσφατα όταν στις αρχές Φεβρουαρίου τα κανάλια και οι εφημερίδες μας υποδέχθηκαν μια από τις πιο άτυχες στιγμές της ΕΕ ως "επιτυχία" (βλ. εδώ). Έτσι και τώρα. Η εθνική ανακούφιση για την επιμήκυνση αποτελεί πλάνη που, βέβαια, οι εξελίξεις θα σκορπίσουν στους πέντε ανέμους της συνεχιζόμενης Κρίσης.
Για να μην με κατηγορήσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για μεμψιμοιρία, να πω ότι, προφανώς, καλά κάναμε και δεχθήκαμε την επιμήκυνση και τη μείωση του επιτοκίου. Όσο για την δανειοδότηση των εκτός αγορών χωρών από το EFSF μετά το 2013, ο πεινασμένος δεν μπορεί να αρνηθεί το όποιο ξεροκόμματο του πετάνε. Τους λόγους όμως για την ανακούφιση και την θριαμβολογία δεν τους βλέπω. Αντίθετα, τα νέα είναι μαύρα κι άραχνα. Τα μαντάτα που μας ήρθαν από την Εσπερία επιβεβαιώνουν ότι η Ευρώπη αποφάσισε να μην αποφασίσει. Αποφάσισε να τρενάρει την Κρίση, βαθαίνοντάς την. Αποφάσισε ότι ο Τιτανικός πρέπει να συνεχίσει ακάθεκτος, πάση θυσία, την πορεία του προς το παγόβουνο.
Μήπως είμαι υπερβολικός; Μήπως καταστροφολογώ; Τίποτα δεν θα ήθελα φίλες και φίλοι περισσότερο από το να αποδειχθώ εσφαλμένος, να καταλήξω καλυμμένος με πίσσα και πούπουλα στην Πλατεία Συντάγματος, να με δείχνουν στα παιδιά και να λένε: "Αυτά παθαίνουν οι καταστροφο-οικονομολόγοι παιδί μου. Εσύ να σκέφτεσαι όπως τα Μέσα Ενημέρωσης, των οποίων τα ένστικτα είναι, εντέλει, σωστά. Να θυμάσαι την 24η Μαρτίου του 2011 ως μέρα που, σε πείσμα Κασσανδρών όπως αυτός ο απαίσιος, η Ελλάδα γύρισε σελίδα και, με αρωγό την Ευρώπη, νίκησε την Κρίση."
Πότε θα έπρεπε να πανηγυρίζουμε με μια τέτοια απόφαση; Πρώτον, αν αυτά που "κερδίσαμε", τα... κερδίσαμε. Τι σημαίνει "κερδίζω" σε μια διαπραγμάτευση; Σημαίνει ότι αποσπώ από το αντίπαλο μέρος κάτι που εκείνο δεν είχε συμφέρον να μου δώσει. Ή, τουλάχιστον, κάτι που δεν θα μου έδινε αν δεν πάλευα με νύχια και με δόντια να αποσπάσω. Υπό αυτή την έννοια δεν κερδίσαμε τίποτα. Ό,τι πήραμε θα μας το έδιναν και να μην το ζητάγαμε. Αν δεν γινόταν η επιμήκυνση, το 2013/4 θα κάναμε, θέλοντας και μη, στάση πληρωμών - αυτό δηλαδή που η Γερμανία δεν δέχεται επ' ουδενί. Σε αυτήν την περίπτωση, το δάνειο των €110 δισ του Μαΐου θα πήγαινε στράφι. Θα χάνανε οι παλαιοί δανειστές μας (των €300 δισ τα οποία μας γονάτισαν τον Μάιο, και τα οποία φαίνεται ότι... ξεχάσαμε - αν κρίνει κανείς ότι μόνο για τα 110 της τρόικας μιλάμε ) αλλά και οι νέοι (η τρόικα). Όσο για την αγορά νέων ελληνικών ομολόγων από το EFSF μετά το 2013, το ίδιο ισχύει: Δεδομένου ότι το ελληνικό δημόσιο σε καμία των περιπτώσεων δεν πρόκειται να επιστρέψει στις αγορές ως τότε, χωρίς αυτόν τον άμεσο νέο δανεισμό θα κάναμε στάση πληρωμών το 2013. Και πάλι χαμένοι θα έβγαιναν παλαιοί δανειστές και τρόικα. Οπότε, οι μεγάλες "κατακτήσεις" του Σαββατοκύριακου αποδεικνύονται κινήσεις που η τρόικα θα έκανε έτσι κι αλλιώς. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να θεωρεί εαυτόν ωφελημένη από αυτές τις κινήσεις. Σε καμία περίπτωση όμως δεν δικαιούται τον ισχυρισμό ότι πέτυχε νίκη λαμπρή στο πεδίο των σκληρών διαπραγματεύσεων με τους "ξένους". Αν μη τι άλλο, τα ακούνε αυτά οι "ξένοι" και κουνάνε το κεφάλι τους. Αρκετά έχει διασυρθεί η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Δεν χρειάζεται να την διασύρουμε κι άλλο.
Μήπως όμως, ακόμα κι αν ισχύει το ότι αυτά που πήραμε θα μας τα έδιναν κι από μόνοι τους, είμαστε σε έναν λιγότερο ακανθώδη δρόμο; Μήπως διαφαίνεται το φως στο τούνελ; Μήπως η Ευρώπη έχει αρχίσει να κινείται, έστω και αργά, προς την σωστή κατεύθυνση; Απαντώ με μία σκληρή λέξη: ΟΧI! Όχι, προς το παρόν τουλάχιστον. Ας εξηγηθώ: Τι συνέβη τον περασμένο Μάιο; Οι εταίροι μας προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν την Κρίση προσθέτοντας νέα δάνεια στα υπάρχοντα την ώρα που το Μνημόνιο επέβαλε γενναία μείωση της πίτας (του ΑΕΠ της χώρας) από την οποία θα πρέπει να αποπληρώσουμε τα νέα και τα παλαιά δάνεια. Έτσι, αντί τα νέα δάνεια να καθησυχάσουν τις αγορές, μειώνοντας τα spreads, πέτυχαν το αντίθετο. Το ίδιο συνέβη σε άλλες χώρες (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και προσεχώς Ιταλία, Βέλγιο).
Το έχω γράψει δεκάδες φορές αλλά ας το ξαναγράψω άλλη μία φορά: Τα δάνεια βοηθούν τους φερέγγυους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρευστότητας. Δεν βοηθούν τους αφερέγγυους των οποίων το πρόβλημα είναι η αδυναμία εξυπηρέτησης των υπαρχόντων δανείων λόγω χαμηλού εισοδήματος και περιουσιακών στοιχείων που δεν αρκούν για τον σκοπό. Σε αυτή την περίπτωση, η περαιτέρω δανειοδότηση, ιδίως όταν γίνεται υπό τον όρο της συρρίκνωσης των εισοδημάτων, μεταφέρει την πτώχευση στο μέλλον διογκώνοντας όμως το πρόβλημα. Αυτό ακριβώς έκανε το Μνημόνιο του Μαΐου: Αποσόβησε μια άμεση έκρηξη εξασφαλίζοντας μια κατά πολύ μεγαλύτερη έκρηξη για το 2013/4. Και τώρα που αυτό το κατάλαβαν όλοι (μιας και τους κατέδειξαν οι αγορές), τι κάνουν; Προσθέτουν κι άλλα δάνεια από το 2013, με μικρές ρυθμίσεις για τα υπάρχοντα, έτσι ώστε η έκρηξη του 2013/4 να αναβληθεί για το τέλος της δεκαετίας, οπότε θα είναι ακόμα ισχυρότερη από εκείνη που θα γινόταν το 2013/4.
Θα μου πουν κάποιοι: Καλό δεν είναι αυτό; Να μετατίθεται συνέχεια η έκρηξη στο μέλλον, έτσι ώστε ποτέ να μην έρθει ή, καλύτερα, έως ότου καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε; Μακάρι να υπήρχε βάση σε αυτή την (κατά Dickens) Μεγάλη Προσδοκία. Η πικρή αλήθεια που η κυβέρνηση πεισματικά αρνείται να κοιτάξει στα μάτια είναι ότι, στο μεταξύ, η χώρα τελεί υπό την σκιά μιας απόλυτης στάσης επενδύσεων. Η επιμήκυνση που 'κερδίσαμε', ουσιαστικά, αποτελεί επιμήκυνση της περιόδου στάσης επενδύσεων στην χώρα. Επιμήκυνση που εγγυάται την ανάπτυξη της υποανάπτυξης. (Αλήθεια, ποιος τρελλός επενδύει σε μια χώρα όπου υπάρχει ωρολογιακή βόμβα που θα εκραγεί σε μια δεκαετία;)
Σας ρωτώ, λοιπόν, φίλες και φίλοι: Προς τι οι γιορτές, οι θρίαμβοι, η απλή ανακούφιση ακόμα; Η Ευρώπη, με την προχτεσινή της απόφαση, το μόνο που έκανε ήταν να αποφύγει μια ακόμα φορά τις δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης χωρίς τις οποίες καμμία επιμήκυνση, κανένας νέος δανεισμός, καμία μικροαλλαγή των όρων υπάρχοντος δανεισμού δεν πρόκειται να σταματήσουν την Κρίση που υπονομεύει ολόκληρη την οικονομία της ευρωζώνης. Που είναι το ευρωομόλογο κ. Πρωθυπουργέ, για το οποίο ξεκινήσαμε και καμπάνια; Το συζητήσατε καν με την κα Μέρκελ;
Μπορεί η δική μας πρόταση (με τον συνδυασμό αναδιάρθρωσης όλου του ευρωπαϊκού χρέους, το επιλεκτικό κούρεμα ομολόγων, την εκκαθάριση του τραπεζικού συστήματος και την επιστράτευση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων που προτείνει) να μην είναι η βέλτιστη (αν και δεν έχω δει κάτι καλύτερο, προς το παρόν). Όμως, λύση της Κρίσης χωρίς τέτοιου είδους δομικές αλλαγές δεν θα επιτευχθεί. Έως τότε η Ελλάδα μας θα αδυνατεί να ορθοποδήσει όσο σκληρά και να δουλέψουμε, όσο και να ανασκουμπωθούμε, όσο και βαθειά να βάλουμε το νυστέρι στην διαφθορά και στην αναλγησία.
Πότε λοιπόν δικαιούμαστε να ανακουφιστούμε; (Πόσο μάλιστα να γιορτάσουμε;) Όταν οι πλεονασματικές χώρες αποφασίσουν ένα απλό πράγμα: Να σταματήσουν να προσπαθούν να 'επιλύσουν' την Κρίση φορτώνοντας με φορολογικά βάρη τους πολίτες τους (Γερμανούς, Αυστριακούς, Φιλανδούς και Ολλανδούς) υπέρ των ελλειμματικών κρατών σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγουν την εκκαθάριση των δικών τους ουσιαστικά πτωχευμένων τραπεζών (ιδίως των Γερμανικών), την αναδιάρθρωση του συνολικού ευρωπαϊκού χρέους, και την οριστική απώλεια της δυνατότητάς τους να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη. Τότε, και μόνο τότε, να νιώσουμε την ανακούφιση που τόσο έχουμε ανάγκη.
Ένας συμβιβασμός με την Κρίση. Αυτό κόμισε ο κ. Πρωθυπουργός από την Ευρώπη. Και γιατί είναι μαύρο κι άραχνο μαντάτο αυτό; Επειδή η Κρίση είναι ασυμβίβαστη...
Σάββατο 12 Μαρτίου 2011
Oδηγός για αδυνάτισμα - 40 κόλπα για να χάσετε βάρος
Oδηγός για αδυνάτισμα - 40 κόλπα για να χάσετε βάρος
Ρούλα Τσουλέα
Oταν το θέμα είναι το αδυνάτισμα, ο χρυσός κανόνας είναι ο συνδυασμός υγιεινής, μεσογειακής διατροφής και συστηματικής γυμναστικής. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες μικρές λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά στη ζυγαριά.
Oι άνθρωποι έχουν μεγάλη προϊστορία στις ακραίες δίαιτες – πολύ πριν λ.χ. από τη «δίαιτα της λαχανόσουπας» υπήρχε η «δίαιτα του τσιγάρου» – και ακόμα μεγαλύτερη στην έλλειψη υπομονής όταν πρέπει να χάσουν τα περιττά τους κιλά. Αν και τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει μια σωστή δίαιτα που συνδυάζεται με την τακτική γυμναστική (το λιγότερο που συνιστάται είναι περπάτημα με γρήγορο βήμα επί μισή ώρα την ημέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα), η επιστημονική έρευνα έχει αποκαλύψει λεπτομέρειες και τρικ που μπορεί να βοηθήσουν.
Μολονότι τα στοιχεία δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις αδιάσειστα, αφού κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε τη διεξαγωγή πολυετών και με εκατοντάδες εθελοντές ερευνών, είναι αρκετά για να δώσουν νέα πνοή στη συμβουλή «δοκίμασέ το και θα δεις αν σε πιάνει».
O κλινικός διαιτολόγος - βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας, και ο κλινικός διαιτολόγος - διατροφολόγος Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος, γενικός γραμματέας της Ενωσης Διαιτολόγων - Διατροφολόγων Ελλάδας, παρουσιάζουν τα συχνά απρόσμενα ευρήματα των μελετών για τη δίαιτα, τις συνήθειες και τα τρόφιμα που μπορεί να χρησιμεύσουν στη μάχη εναντίον των περιττών κιλών.
1. Μην τρώτε ψωμί ή μακαρόνια το βράδυ
Παρότι αυτό που μετράει είναι το σύνολο των θερμίδων που καταναλώνουμε μέσα στη μέρα, καλό είναι να τρώμε τους περισσότερους υδατάνθρακες στο πρωινό και στο μεσημεριανό γεύμα και να τους αποφεύγουμε στο βραδινό, διότι δεν θα έχουμε την ευκαιρία να τους «κάψουμε» με κάποια δραστηριότητα. Προτιμήστε λοιπόν για βραδινό μια σαλάτα και κάποια πρωτεϊνική επιλογή με λίγα λιπαρά (όπως αυγό, τόνο, κοτόπουλο ή άπαχο τυρί) ή ένα γιαούρτι χαμηλών λιπαρών με φρέσκο φρούτο – και όχι μακαρόνια με κοκκινιστό κρέας, όσπρια ή ριζότο (αυτά κρατήστε τα για το μεσημέρι).
2. Περισσότερα υγρά, λιγότερα κιλα
Το να ξεγελά κανείς το στομάχι του και να δημιουργεί μια ψευδαίσθηση κορεσμού πίνοντας πολλά υγρά και κυρίως νερό είναι ένας απλός τρόπος για να πετύχει τη μείωση των θερμίδων που προσλαμβάνει. Η ενυδάτωση χαρίζει επίσης οξυγόνο και ενέργεια στον οργανισμό, περιορίζοντας έτσι το τσιμπολόγημα και την κατανάλωση σνακ (ιδίως γλυκών). Το κλειδί είναι να επιλέγετε ροφήματα δίχως ζάχαρη ή έστω με μια τεχνητή γλυκαντική ουσία. Πολύ θα σας βοηθήσει επίσης να πίνετε 2 ποτήρια νερό λίγο πριν από κάθε γεύμα. Τον περασμένο Αύγουστο δημοσιοποιήθηκε μελέτη του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου στη Βιρτζίνια που έδειξε πως με την τακτική αυτή χάνει κανείς κατά 30% περισσότερο βάρος. Και το καλύτερο: ακόμα κι αν σταματήσετε τη δίαιτα, το νεράκι θα σας βοηθήσει να μην ξαναπαχύνετε, σύμφωνα με την ίδια μελέτη!
3. Βάλτε ρυθμό και πρόγραμμα στα γεύματά σας
Χωρίς να επιβάλλετε στον εαυτό σας ψυχαναγκαστικά ωρολόγια προγράμματα, βάλτε μια τάξη στα βασικά και στα μικρότερα γεύματα της ημέρας για να ρυθμίσετε την πείνα αλλά και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται επίσης η θερμογένεση της τροφής (είναι η επιπλέον θερμότητα που παράγεται από τον οργανισμό κάθε φορά που τρώμε) και οι θερμίδες που καίμε κατά την πέψη της. Τέλος, περιορίζεται το μέγεθος κάθε γεύματος ξεχωριστά.
4. Μην «κλέβετε»
Μελέτες έχουν δείξει πως, όταν καλούμαστε να θυμηθούμε τι φάγαμε, εστιαζόμαστε στα κύρια γεύματα και ξεχνάμε το σοκολατάκι που μας κέρασε ο συνάδελφος ή τους ξηρούς καρπούς που πήραμε από το διπλανό γραφείο. Το «αντίδοτο» είναι να κρατήσετε για λίγο καιρό ένα ημερολόγιο διατροφής. Ερευνα που δημοσιεύτηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Προληπτικής Ιατρικής» έδειξε πως η τακτική αυτή διπλασιάζει τις πιθανότητες επιτυχίας. Αυτή η καταγραφή μπορεί να φανερώσει το διατροφικό σας προφίλ (αν τρώτε μπροστά στην τηλεόραση ή μέσα στο αυτοκίνητο, αν καταναλώνετε κάθε μέρα το ίδιο πρωινό κ.τ.λ.), τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που σας οδηγούν στο ψυγείο (άγχος, θλίψη, ανία) και φυσικά τα σημεία που θα πρέπει να αλλάξετε στη διατροφή σας (μπορεί λ.χ. να ανακαλύψετε ότι τρώτε λιγότερα φρούτα απ’ ό,τι νομίζετε ή ότι καταναλώνετε πάρα πολλά αναψυκτικά ή καφέδες με ζάχαρη).
5. Τρώτε φυτικές ίνες
Είναι καλά τεκμηριωμένο πως όσο περισσότερες φυτικές ίνες τρώει κανείς τόσο πιο εύκολο του είναι να χάσει τα περιττά του κιλά. Και αυτό διότι αφενός περιέχουν λίγες θερμίδες (μόλις 1,5-2,5 ανά γραμμάριο τη στιγμή που οι υδατάνθρακες λ.χ. περιέχουν 4 θερμίδες ανά γραμμάριο και το λίπος 9), αφετέρου χρειάζονται περισσότερο μάσημα και ελαττώνουν την ταχύτητα διέλευσης της τροφής από τον γαστρεντερικό σωλήνα. O ιδανικός συνδυασμός όσον αφορά τα φυτικής προελεύσεως τρόφιμα είναι να τρώτε άφθονα λαχανικά, φρούτα με μέτρο και αρκετά δημητριακά ολικής αλέσεως (όλ’ αυτά όχι μόνο ως σαλάτα ή για πρωινό, αλλά και ως σνακ, στις σάλτσες και γενικότερα σε κάθε ευκαιρία). Για να εξασφαλίσετε τη μεγάλη κατανάλωση φυτικών ινών, να επιλέγετε προϊόντα ολικής αλέσεως και να τρώτε τα φρούτα με τη φλούδα.
6. Ξεχάστε τις οικογενειακές συσκευασίες
Επειδή κάθε άνθρωπος, κάνει - δεν κάνει δίαιτα, έχει δικαίωμα στους «απαγορευμένους» καρπούς, μη στερήσετε από τον εαυτό σας τα αγαπημένα του κουλουράκια ή πατατάκια. Φροντίστε μόνο να αγοράσετε την ατομική συσκευασία και να τη μοιράσετε σε όσο το δυνατόν περισσότερες μερίδες.
7. Μαγειρεύετε νόστιμα
Προσθέτοντας μυρωδικά αλλά κυρίως μπαχαρικά στο φαγητό σας, το κάνετε νοστιμότερο και ταυτοχρόνως μπορείτε να περιορίσετε το λίπος που προσθέτετε στο μαγείρεμα. Ενα νόστιμο πιάτο ικανοποιεί επίσης περισσότερο τη γεύση, διευκολύνοντας έτσι τη συνέχιση της δίαιτας (είναι καλά τεκμηριωμένο πως πάρα πολλοί άνθρωποι εγκαταλείπουν τη δίαιτα διότι τους φαίνεται άνοστη και αδιάφορη).
8. Να χρησιμοποιείτε μικρότερα πιάτα και ποτήρια
Ερευνες έχουν δείξει πως όταν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μεγάλα μπολ, πιάτα και σκεύη σερβιρίσματος καταναλώνουν περισσότερο φαγητό. Σε μια μελέτη του 2006 που δημοσιεύτηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Προληπτικής Ιατρικής», 85 επαγγελματίες της διατροφής κλήθηκαν να σερβιριστούν με διαφορετικά μεγέθη μπολ και κουτάλια παγωτού. Αποτέλεσμα: όσοι χρησιμοποίησαν μεγάλα μπολ έφαγαν κατά μέσο όρο 30% περισσότερο παγωτό, ενώ αυτοί που χρησιμοποίησαν μεγάλα κουτάλια έφαγαν 15% περισσότερο. Συνεπώς, μικρύνετε τα μεγέθη των σκευών που χρησιμοποιείτε. Μια παρατήρηση όμως: για να έχει νόημα αυτή η συμβουλή, θα πρέπει να γεμίζετε το σκεύος μονάχα μία φορά...
9. Φάτε λίγα καρύδια
Τα καρύδια και οι άλλοι ξηροί καρποί μάς χορταίνουν, ενώ αποτελούν και θαυμάσια πηγή πρωτεϊνών. Επειδή όμως έχουν πολλές θερμίδες, πρέπει να είστε προσεκτικοί. Συνιστάται έως μια μικρή χούφτα ανάλατων ξηρών καρπών την ημέρα.
10. Διαβάζετε τις ετικέτες
Είναι ένα από τα κλειδιά της υγιεινής διατροφής. Με μια γρήγορη ματιά λ.χ. μία μερίδα χυμού ή σνακ μπορεί να έχει 100 θερμίδες, αλλά με μια πιο προσεκτική ματιά θα ανακαλύψετε ότι το πακέτο περιλαμβάνει λ.χ. δύο μερίδες, γεγονός που διπλασιάζει το θερμιδικό περιεχόμενο.
11. Ναι στις καραμέλες
Χωρίς ζάχαρη εννοείται. Είναι ό,τι πρέπει για να ικανοποιήσετε τη λαχτάρα σας για κάτι γλυκό. Προσοχή όμως: να τις τρώτε πάντοτε με γεμάτο στομάχι (καλύτερα μετά τα κύρια γεύματα).
12. Μη βιάζεστε
Oταν τρώμε αργά, ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται καλύτερα ότι έχει επέλθει κορεσμός της πείνας. Στόχος σας πρέπει να είναι είτε τρώτε στην καντίνα, είτε στο εστιατόριο είτε στο σπίτι να αφιερώνετε τουλάχιστον 20 λεπτά σε κάθε σας γεύμα.
13. Προσθέστε ξίδι
Το 2009, επιστήμονες από το Κεντρικό Ερευνητικό Ιδρυμα της Χάντα στην Ιαπωνία δημοσίευσαν μελέτη που έδειξε πως η προσθήκη ξιδιού στη διατροφή μειώνει κατά 10% τη συσσώρευση λίπους στο σώμα. Ευρήματα αντίστοιχης κλινικής μελέτης δείχνουν πως 15 ml ξίδι στα δύο κύρια γεύματα μειώνουν το λίπος (ιδίως το περικοιλιακό). Αυτό πιθανώς οφείλεται στο οξικό οξύ που φαίνεται να ενεργοποιεί έναν ενζυμικό μηχανισμό ο οποίος αυξάνει την καύση του λίπους και καταστέλλει τη συσσώρευσή του στο σώμα.
14. Αποφεύγετε τα πολτοποιημένα τρόφιμα
Oσο πιο γρήγορα προωθείται η τροφή από το στόμα στο στομάχι τόσο πιο γρήγορα συνεχίζουμε με την επόμενη μπουκιά, άρα τόσο πιο πολύ τρώμε. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να εντάξετε στο διαιτολόγιό σας τρόφιμα που θέλουν μάσημα. Αντί λοιπόν να πίνετε χυμούς, να τρώτε ολόκληρα τα φρούτα. Αντίστοιχα, αντί για πουρέ προτιμήστε ολόκληρη την πατάτα και αντί για βραστά να τρώτε ωμά τα καρότα και το λάχανο. Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει πως όσο πιο πολλή μάσηση απαιτείται για το φαγητό τόσο πιο γρήγορα αναπτύσσεται το αίσθημα κορεσμού της πείνας, με αποτέλεσμα να τρώει κανείς λιγότερο. Συνεπώς, μασουλήστε σκληρά καρότα, σέλερι και μπάρες με ίνες για να περιορίσετε τις θερμίδες που θα φάτε αλλά και την πείνα σας.
15. «Αλλάξτε» τη γεύση σας
Oταν προσθέτουμε στη γεύση μας κάποια αίσθηση φρεσκάδας, περιορίζουμε τη λαχτάρα για τσιμπολόγημα. Φροντίστε λοιπόν να μασάτε τσίχλες και να χρησιμοποιείτε οδοντόπαστα με έντονη γεύση (π.χ. μέντα, κανέλα). Η τακτική αυτή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη αμέσως μετά το φαγητό αλλά και το βράδυ, καθώς τα φρεσκοπλυμένα δόντια μπορεί να ανακόψουν αντιστοίχως τη λαχτάρα για επιδόρπιο και τη μεταμεσονύχτια πορεία σας προς την κουζίνα.
16. Μην πηγαίνετε νηστικοί στο εστιατοριο
Η άποψη «το βράδυ θα βγω για φαγητό, άρα όλη μέρα θα μείνω νηστικός» είναι ολέθρια για τη σιλουέτα σας. Oχι μόνο πρέπει να φάτε κανονικά (αν και με λιγότερες θερμίδες) μέσα στη μέρα, αλλά να φάτε και 1-2 μήλα ή πορτοκάλια πριν φύγετε από το σπίτι για να κόψετε την πείνα σας.
17. Πιείτε καφέ πριν από τη γυμναστική
Μελέτη έδειξε πως δύο φλιτζάνια καφέ περίπου μισή ώρα πριν από αεροβική άσκηση (λ.χ. το τζόγκινγκ) αυξάνουν την ποσότητα του λίπους που διασπά ο οργανισμός για να τροφοδοτήσει με ενέργεια τους γυμναζόμενους μυς.
18. Βάλτε στη διατροφή σας τα καυτερά
Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι τα γεύματα που είναι πλούσια σε κόκκινες καυτερές πιπεριές και τσίλι μπορεί να ενεργοποιήσουν τον μεταβολισμό αυξάνοντας τη θερμογένεση (η θερμογένεση είναι ένα από τα κύρια στοιχεία του μεταβολισμού) και ταυτοχρόνως να προκαλέσουν πιο γρήγορα κορεσμό της πείνας.
19. Μαρινάρετε το ψητό κρέας στα κάρβουνα
Να τρώτε το κρέας ψητό στα κάρβουνα, αφού πρώτα το μαρινάρετε σε δεντρολίβανο ή σε μαρινάδα με λεμόνι, σκόρδο και κρεμμύδι. Με το ψήσιμο χάνει πολλά λίπη, ενώ με το μαρινάρισμα μειώνονται έως 90% ορισμένες επιβλαβείς τοξικές ουσίες (λέγονται ετεροκυκλικές αμίνες) που θα αναπτύσσονταν λόγω του ψησίματος, όπως έδειξε μελέτη που δημοσιεύτηκε πέρυσι στην «Επιθεώρηση Επιστήμης των Τροφίμων» (JFS).
20. Εν αρχή ην η σούπα
Oσο καταφέρνουμε να γεμίζουμε το στομάχι μας με χαμηλής θερμιδικής πυκνότητας τρόφιμα και ροφήματα τόσο πιθανότερο είναι πως θα πετύχουμε τον στόχο της δίαιτας. Το να πιει όμως κανείς ένα ποτήρι νερό μαζί με το φαγητό του δεν είναι εξίσου αποτελεσματικό όσον αφορά τον κορεσμό της πείνας σε σύγκριση με την κατανάλωση νερού που θα υπάρχει «μέσα» στο φαγητό. Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει ότι τα πλούσια σε νερό αλλά φτωχά σε θερμίδες φαγητά είναι πολύτιμα για όποιον προσέχει το βάρος του. Φροντίστε λοιπόν να τρώτε άφθονους ζωμούς και σούπες λαχανικών ή κοτόπουλου, ακόμα κι αν τους χρησιμοποιείτε ως ορεκτικό. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως, όταν το κύριο γεύμα αρχίζει με ένα κονσομέ ή μια σούπα, τρώει κανείς λιγότερο από τα επόμενα πιάτα.
21. Αρχίστε το μέτρημα
O πιο αξιόπιστος τρόπος για να ξέρετε πόσο τρώτε είναι να μετράτε την ποσότητα της τροφής – όχι με το... μέτρο βέβαια, αλλά με οικεία αντικείμενα. Ενα φλιτζάνι του τσαγιού λ.χ. είναι ό,τι πρέπει για να μάθετε να μετράτε τα ζυμαρικά, το ρύζι, τα λαχανικά, τα δημητριακά πρωινού ή και τα ψιλοκομμένα φρούτα σας. Ενα μπαλάκι του γκολφ αντιστοιχεί σε δύο κουταλιές της σούπας βούτυρο ή μαγιονέζα, ενώ μια μερίδα κρέατος ισούται με την παλάμη του χεριού σας. Αφού μάθετε στο σπίτι το ακριβές μέγεθος των μερίδων, θα μπορείτε να υπολογίζετε πόσο ακριβώς πρέπει να φάτε όπου κι αν βρίσκεστε.
22. Προμηθευτείτε αντικολλητικά σκεύη
Είναι ό,τι πρέπει για να μαγειρεύετε δίχως προσθήκη λίπους. Στη θέση του βάλτε λίγο νερό. Αν πάντως οπωσδήποτε πρέπει να προστεθεί κάτι, προτιμήστε λίγο ελαιόλαδο.
23. Να είστε συγκεντρωμένοι
Oταν τρώτε, να κοιτάζετε το πιάτο σας και τίποτε άλλο, όπως π.χ. να βλέπετε τηλεόραση ή να διαβάζετε. ‘Ετσι θα απολαμβάνετε το φαγητό με όλες σας τις αισθήσεις και ο εγκέφαλός σας θα ενημερωθεί αμέσως μόλις χορτάσετε, για να σας δώσει το μήνυμα να πάψετε να τρώτε.
24. Τον νου σας στη σειρά
Να ξεκινάτε το γεύμα σας με δύο ποτήρια νερό, μετά να τρώτε μια σούπα και στη συνέχεια μια σαλάτα. Αφήστε το κυρίως πιάτο για το τέλος, διότι μέχρι να φτάσει η σειρά του θα έχετε σχεδόν χορτάσει και θα φάτε πολύ λίγο!
25. Ανάψτε τα φώτα
O έντονος φωτισμός μέσα στο σπίτι μπορεί να αποτρέψει την υπερκατανάλωση φαγητού, σύμφωνα με μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Και πάλι, αν έχετε αμφιβολίες, αναλογιστείτε γιατί τόσο πολλά εστιατόρια έχουν χαμηλό φωτισμό...
26. Προτιμήστε το μπλε
Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι όταν σερβιριζόμαστε σε μπλε πιάτα τρώμε λιγότερο, ενώ αντιθέτως τα έντονα χρώματα, όπως το κόκκινο ή το πορτοκαλί, μας κάνουν να τρώμε περισσότερο (γι’ αυτό εξάλλου σε πολλά ταχυφαγεία επικρατούν τέτοιου είδους έντονα χρώματα). Αν τυχόν φτιάχνετε τώρα την οικοσκευή σας, επιλέξτε αποχρώσεις του μπλε στα σερβίτσια ή στα χρώματα της κουζίνας σας. Ειδάλλως, προσπαθήστε να μη χρησιμοποιείτε σερβίτσια με έντονα χρώματα. Ακόμα και η τοποθέτηση μιας μπλε ή μοβ λάμπας μέσα στο ψυγείο μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο να το... ανοίγουμε συχνά, λέει ο κ. Μπερτζελέτος!
27. Αλλάξτε δρομολόγιο
Το «μείνε μακριά από τους πειρασμούς» τεκμηριωμένα αποτελεί μια πολύτιμη συμβουλή. Oμως δεν αρκεί να αδειάσετε το σπίτι σας από τους πειρασμούς. Πρέπει να τους αποφύγετε και στη διαδρομή από και προς τις καθημερινές δραστηριότητές σας – για τις πρώτες εβδομάδες της δίαιτας τουλάχιστον. Συνεπώς, αλλάξτε διαδρομή, ώστε να μην περνάτε έξω από ζαχαροπλαστεία, ταχυφαγεία και λοιπά... ιερά των καλοφαγάδων.
28. Το ποτό, μετά το φαγητό
Μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα που συγκρατούνται και δεν πίνουν αλκοόλ πριν ή στη διάρκεια του γεύματος τρώνε λιγότερο απ’ ό,τι όταν αρχίζουν ή συνοδεύουν το φαγητό τους με κάποιο ποτό.
29. Πίνετε πράσινο τσάϊ
Μελέτες έχουν δείξει ότι μια ομάδα ουσιών που περιέχει (λέγονται κατεχίνες) μπορεί να μειώνουν τον λιπώδη ιστό.
30. Τρώτε μαρούλι και σπανάκι
Γενικά φροντίστε να τρώτε όσο το δυνατόν περισσότερες πράσινες σαλάτες, διότι έχουν πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε νερό αλλά και σε φυτικές ίνες, οπότε χορταίνουν δίχως να παρέχουν ιδιαίτερες θερμίδες (αρκεί, βεβαίως, να μην τις σερβίρετε με παχυντικά ντρέσινγκ).
31. Φοράτε στενά ρούχα
Oταν προσπαθείτε να αδυνατίσετε, ξεχάστε τα άνετα, φαρδιά ρούχα ειδικά μάλιστα την ώρα του φαγητού. Ενα στενό παντελόνι ή φούστα με μια σφικτή ζώνη είναι ένας πολύ καλός σύμμαχος που θα σας αποθαρρύνει να φάτε πολύ (πόσες φορές δεν έχετε δει ανθρώπους να ξεσφίγγουν τη ζώνη τους για να μπορέσουν να φάνε ακόμη περισσότερο;). Αν είναι να ξεσφίξετε τη ζώνη σας, να το κάνετε αφού σηκωθείτε απο το τραπέζι.
32. Περπατήστε πριν από το βραδινό
Αφού πρέπει να γυμνάζεστε καθημερινά, προτιμήστε να το κάνετε πριν από το βραδινό σας γεύμα. Μελέτες έχουν δείξει πως 20 λεπτά περπάτημα με γρήγορο βήμα ή ελαφρύ τρέξιμο πριν από το βραδινό αυξάνει τον μεταβολικό ρυθμό και τον διατηρεί αυξημένο επί 2-3 ώρες – όσες χρειάζονται δηλαδή για να «κάψετε» ό,τι θα φάτε για βράδυ!
33. Πρωτεϊνες σε κάθε γεύμα
Κρέας, ψάρια, αυγά, όσπρια και γαλακτοκομικά (οι πρωτεΐνες δηλαδή) έχει αποδειχθεί πως ασκούν ευεργετική επίδραση στον μεταβολισμό, ενώ ταυτοχρόνως προκαλούν αίσθημα κορεσμού της πείνας. Φροντίστε λοιπόν να περιέχουν πρωτεΐνη και τα τρία κύρια γεύματα της ημέρας, επιλέγοντας τις λίγων λιπαρών ή τις άπαχες μορφές τους (λ.χ. φασόλια, ασπράδια αυγού, φιλέτα πουλερικών, γαλακτοκομικά χαμηλά σε λιπαρά). Εννοείται ότι για τη μαγειρική προτιμάμε το ψήσιμο ή το βράσιμο και όχι το τηγάνισμα.
34. Τρώτε σολομό
Αν και οι περισσότεροι ξέρουν ότι τα παχιά (λιπαρά) ψάρια κάνουν καλό στην καρδιά, είναι εν πολλοίς άγνωστο πως έχουν και ισχυρή αντικαταθλιπτική δράση. Μελέτες έχουν δείξει πως η συστηματική κατανάλωσή τους όταν κάνουμε δίαιτα βελτιώνει την ψυχική διάθεση και έτσι μας βοηθούν να πετύχουμε τον στόχο μας.
35. Μη σουρώνετε τους φρέσκους χυμούς.
Τα κομματάκια του φρούτου ή των λαχανικών που υπάρχουν σε αυτούς είναι φυτικές ίνες που θα σας κάνουν να αισθάνεστε χορτάτοι για περισσότερη ώρα.
36. Ναι στη μουστάρδα
Μελέτες έχουν δείξει πως μια κουταλιά της σούπας καυτερή μουστάρδα στο φαγητό επιταχύνει τον μεταβολισμό έως 15% επί δύο ώρες μετά από την κατανάλωσή του. Ανάλογη δράση έχει διαπιστωθεί πως έχει και το ταμπάσκο.
37. Βγάλτε τις σος από το πιάτο
Αν και είναι πεντανόστιμες, κατά κανόνα «κολυμπάνε» στα λίπη και στις θερμίδες. Oπου βλέπετε σος, σάλτσα ή ντρέσινγκ, φροντίστε να την απομακρύνετε επιμελώς με το πιρούνι (μελέτες έχουν δείξει πως με την τακτική αυτή μπορείτε να μειώσετε από 40 έως 60 τις θερμίδες που καταναλώνετε σε κάθε γεύμα και κατά 5 γρ. το λίπος). Αν οπωσδήποτε χρειάζεστε τις σος, προτιμήστε τις λάιτ (λίγων λιπαρών) εκδοχές τους. Μια μερίδα λ.χ. λάιτ μαγιονέζας έχει σαφώς λιγότερες θερμίδες από την κανονική, ενώ η γεύση είναι ουσιαστικά η ίδια.
38. Ποτέ μετά τις 7 το απόγευμα
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Northwestern στο Ιλινόι δημοσίευσαν το 2009 στην επιθεώρηση «Obesity» μελέτη του έδειξε πως, όταν τρώμε αργά το βράδυ, παίρνουμε δύο φορές περισσότερα κιλά απ’ ό,τι όταν τρώμε το βραδινό μας νωρίτερα – και αυτό ισχύει ακόμα κι όταν τρώμε το ίδιο ακριβώς φαγητό νωρίς ή αργά.
39. Φασούλι το φασούλι
Μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2008 στην «Επιθεώρηση του Αμερικανικού Κολεγίου Διατροφής» έδειξε πως όσοι τρώνε συχνά φασόλια και άλλα όσπρια έχουν κατά 22% λιγότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκοι. Αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες, οι οποίες, εκτός των άλλων, ρυθμίζουν καλύτερα τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αποτρέποντας τα «σκαμπανεβάσματά» του, τα οποία εντείνουν το αίσθημα της πείνας και την ανάγκη για γλυκό.
40. Κοιμηθείτε!
Πολυάριθμες είναι οι μελέτες που έχουν δείξει ότι η έλλειψη ύπνου μας παχαίνει καθώς επιβραδύνει τον μεταβολισμό. Ρυθμίστετε, συνεπώς, το πρόγραμμά σας με τρόπο ωστε ναμπορείτε να κοιμάστε 7-8 ώρες.
Ρούλα Τσουλέα
Oταν το θέμα είναι το αδυνάτισμα, ο χρυσός κανόνας είναι ο συνδυασμός υγιεινής, μεσογειακής διατροφής και συστηματικής γυμναστικής. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες μικρές λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά στη ζυγαριά.
Oι άνθρωποι έχουν μεγάλη προϊστορία στις ακραίες δίαιτες – πολύ πριν λ.χ. από τη «δίαιτα της λαχανόσουπας» υπήρχε η «δίαιτα του τσιγάρου» – και ακόμα μεγαλύτερη στην έλλειψη υπομονής όταν πρέπει να χάσουν τα περιττά τους κιλά. Αν και τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει μια σωστή δίαιτα που συνδυάζεται με την τακτική γυμναστική (το λιγότερο που συνιστάται είναι περπάτημα με γρήγορο βήμα επί μισή ώρα την ημέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα), η επιστημονική έρευνα έχει αποκαλύψει λεπτομέρειες και τρικ που μπορεί να βοηθήσουν.
Μολονότι τα στοιχεία δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις αδιάσειστα, αφού κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε τη διεξαγωγή πολυετών και με εκατοντάδες εθελοντές ερευνών, είναι αρκετά για να δώσουν νέα πνοή στη συμβουλή «δοκίμασέ το και θα δεις αν σε πιάνει».
O κλινικός διαιτολόγος - βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας, και ο κλινικός διαιτολόγος - διατροφολόγος Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος, γενικός γραμματέας της Ενωσης Διαιτολόγων - Διατροφολόγων Ελλάδας, παρουσιάζουν τα συχνά απρόσμενα ευρήματα των μελετών για τη δίαιτα, τις συνήθειες και τα τρόφιμα που μπορεί να χρησιμεύσουν στη μάχη εναντίον των περιττών κιλών.
1. Μην τρώτε ψωμί ή μακαρόνια το βράδυ
Παρότι αυτό που μετράει είναι το σύνολο των θερμίδων που καταναλώνουμε μέσα στη μέρα, καλό είναι να τρώμε τους περισσότερους υδατάνθρακες στο πρωινό και στο μεσημεριανό γεύμα και να τους αποφεύγουμε στο βραδινό, διότι δεν θα έχουμε την ευκαιρία να τους «κάψουμε» με κάποια δραστηριότητα. Προτιμήστε λοιπόν για βραδινό μια σαλάτα και κάποια πρωτεϊνική επιλογή με λίγα λιπαρά (όπως αυγό, τόνο, κοτόπουλο ή άπαχο τυρί) ή ένα γιαούρτι χαμηλών λιπαρών με φρέσκο φρούτο – και όχι μακαρόνια με κοκκινιστό κρέας, όσπρια ή ριζότο (αυτά κρατήστε τα για το μεσημέρι).
2. Περισσότερα υγρά, λιγότερα κιλα
Το να ξεγελά κανείς το στομάχι του και να δημιουργεί μια ψευδαίσθηση κορεσμού πίνοντας πολλά υγρά και κυρίως νερό είναι ένας απλός τρόπος για να πετύχει τη μείωση των θερμίδων που προσλαμβάνει. Η ενυδάτωση χαρίζει επίσης οξυγόνο και ενέργεια στον οργανισμό, περιορίζοντας έτσι το τσιμπολόγημα και την κατανάλωση σνακ (ιδίως γλυκών). Το κλειδί είναι να επιλέγετε ροφήματα δίχως ζάχαρη ή έστω με μια τεχνητή γλυκαντική ουσία. Πολύ θα σας βοηθήσει επίσης να πίνετε 2 ποτήρια νερό λίγο πριν από κάθε γεύμα. Τον περασμένο Αύγουστο δημοσιοποιήθηκε μελέτη του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου στη Βιρτζίνια που έδειξε πως με την τακτική αυτή χάνει κανείς κατά 30% περισσότερο βάρος. Και το καλύτερο: ακόμα κι αν σταματήσετε τη δίαιτα, το νεράκι θα σας βοηθήσει να μην ξαναπαχύνετε, σύμφωνα με την ίδια μελέτη!
3. Βάλτε ρυθμό και πρόγραμμα στα γεύματά σας
Χωρίς να επιβάλλετε στον εαυτό σας ψυχαναγκαστικά ωρολόγια προγράμματα, βάλτε μια τάξη στα βασικά και στα μικρότερα γεύματα της ημέρας για να ρυθμίσετε την πείνα αλλά και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται επίσης η θερμογένεση της τροφής (είναι η επιπλέον θερμότητα που παράγεται από τον οργανισμό κάθε φορά που τρώμε) και οι θερμίδες που καίμε κατά την πέψη της. Τέλος, περιορίζεται το μέγεθος κάθε γεύματος ξεχωριστά.
4. Μην «κλέβετε»
Μελέτες έχουν δείξει πως, όταν καλούμαστε να θυμηθούμε τι φάγαμε, εστιαζόμαστε στα κύρια γεύματα και ξεχνάμε το σοκολατάκι που μας κέρασε ο συνάδελφος ή τους ξηρούς καρπούς που πήραμε από το διπλανό γραφείο. Το «αντίδοτο» είναι να κρατήσετε για λίγο καιρό ένα ημερολόγιο διατροφής. Ερευνα που δημοσιεύτηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Προληπτικής Ιατρικής» έδειξε πως η τακτική αυτή διπλασιάζει τις πιθανότητες επιτυχίας. Αυτή η καταγραφή μπορεί να φανερώσει το διατροφικό σας προφίλ (αν τρώτε μπροστά στην τηλεόραση ή μέσα στο αυτοκίνητο, αν καταναλώνετε κάθε μέρα το ίδιο πρωινό κ.τ.λ.), τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που σας οδηγούν στο ψυγείο (άγχος, θλίψη, ανία) και φυσικά τα σημεία που θα πρέπει να αλλάξετε στη διατροφή σας (μπορεί λ.χ. να ανακαλύψετε ότι τρώτε λιγότερα φρούτα απ’ ό,τι νομίζετε ή ότι καταναλώνετε πάρα πολλά αναψυκτικά ή καφέδες με ζάχαρη).
5. Τρώτε φυτικές ίνες
Είναι καλά τεκμηριωμένο πως όσο περισσότερες φυτικές ίνες τρώει κανείς τόσο πιο εύκολο του είναι να χάσει τα περιττά του κιλά. Και αυτό διότι αφενός περιέχουν λίγες θερμίδες (μόλις 1,5-2,5 ανά γραμμάριο τη στιγμή που οι υδατάνθρακες λ.χ. περιέχουν 4 θερμίδες ανά γραμμάριο και το λίπος 9), αφετέρου χρειάζονται περισσότερο μάσημα και ελαττώνουν την ταχύτητα διέλευσης της τροφής από τον γαστρεντερικό σωλήνα. O ιδανικός συνδυασμός όσον αφορά τα φυτικής προελεύσεως τρόφιμα είναι να τρώτε άφθονα λαχανικά, φρούτα με μέτρο και αρκετά δημητριακά ολικής αλέσεως (όλ’ αυτά όχι μόνο ως σαλάτα ή για πρωινό, αλλά και ως σνακ, στις σάλτσες και γενικότερα σε κάθε ευκαιρία). Για να εξασφαλίσετε τη μεγάλη κατανάλωση φυτικών ινών, να επιλέγετε προϊόντα ολικής αλέσεως και να τρώτε τα φρούτα με τη φλούδα.
6. Ξεχάστε τις οικογενειακές συσκευασίες
Επειδή κάθε άνθρωπος, κάνει - δεν κάνει δίαιτα, έχει δικαίωμα στους «απαγορευμένους» καρπούς, μη στερήσετε από τον εαυτό σας τα αγαπημένα του κουλουράκια ή πατατάκια. Φροντίστε μόνο να αγοράσετε την ατομική συσκευασία και να τη μοιράσετε σε όσο το δυνατόν περισσότερες μερίδες.
7. Μαγειρεύετε νόστιμα
Προσθέτοντας μυρωδικά αλλά κυρίως μπαχαρικά στο φαγητό σας, το κάνετε νοστιμότερο και ταυτοχρόνως μπορείτε να περιορίσετε το λίπος που προσθέτετε στο μαγείρεμα. Ενα νόστιμο πιάτο ικανοποιεί επίσης περισσότερο τη γεύση, διευκολύνοντας έτσι τη συνέχιση της δίαιτας (είναι καλά τεκμηριωμένο πως πάρα πολλοί άνθρωποι εγκαταλείπουν τη δίαιτα διότι τους φαίνεται άνοστη και αδιάφορη).
8. Να χρησιμοποιείτε μικρότερα πιάτα και ποτήρια
Ερευνες έχουν δείξει πως όταν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μεγάλα μπολ, πιάτα και σκεύη σερβιρίσματος καταναλώνουν περισσότερο φαγητό. Σε μια μελέτη του 2006 που δημοσιεύτηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Προληπτικής Ιατρικής», 85 επαγγελματίες της διατροφής κλήθηκαν να σερβιριστούν με διαφορετικά μεγέθη μπολ και κουτάλια παγωτού. Αποτέλεσμα: όσοι χρησιμοποίησαν μεγάλα μπολ έφαγαν κατά μέσο όρο 30% περισσότερο παγωτό, ενώ αυτοί που χρησιμοποίησαν μεγάλα κουτάλια έφαγαν 15% περισσότερο. Συνεπώς, μικρύνετε τα μεγέθη των σκευών που χρησιμοποιείτε. Μια παρατήρηση όμως: για να έχει νόημα αυτή η συμβουλή, θα πρέπει να γεμίζετε το σκεύος μονάχα μία φορά...
9. Φάτε λίγα καρύδια
Τα καρύδια και οι άλλοι ξηροί καρποί μάς χορταίνουν, ενώ αποτελούν και θαυμάσια πηγή πρωτεϊνών. Επειδή όμως έχουν πολλές θερμίδες, πρέπει να είστε προσεκτικοί. Συνιστάται έως μια μικρή χούφτα ανάλατων ξηρών καρπών την ημέρα.
10. Διαβάζετε τις ετικέτες
Είναι ένα από τα κλειδιά της υγιεινής διατροφής. Με μια γρήγορη ματιά λ.χ. μία μερίδα χυμού ή σνακ μπορεί να έχει 100 θερμίδες, αλλά με μια πιο προσεκτική ματιά θα ανακαλύψετε ότι το πακέτο περιλαμβάνει λ.χ. δύο μερίδες, γεγονός που διπλασιάζει το θερμιδικό περιεχόμενο.
11. Ναι στις καραμέλες
Χωρίς ζάχαρη εννοείται. Είναι ό,τι πρέπει για να ικανοποιήσετε τη λαχτάρα σας για κάτι γλυκό. Προσοχή όμως: να τις τρώτε πάντοτε με γεμάτο στομάχι (καλύτερα μετά τα κύρια γεύματα).
12. Μη βιάζεστε
Oταν τρώμε αργά, ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται καλύτερα ότι έχει επέλθει κορεσμός της πείνας. Στόχος σας πρέπει να είναι είτε τρώτε στην καντίνα, είτε στο εστιατόριο είτε στο σπίτι να αφιερώνετε τουλάχιστον 20 λεπτά σε κάθε σας γεύμα.
13. Προσθέστε ξίδι
Το 2009, επιστήμονες από το Κεντρικό Ερευνητικό Ιδρυμα της Χάντα στην Ιαπωνία δημοσίευσαν μελέτη που έδειξε πως η προσθήκη ξιδιού στη διατροφή μειώνει κατά 10% τη συσσώρευση λίπους στο σώμα. Ευρήματα αντίστοιχης κλινικής μελέτης δείχνουν πως 15 ml ξίδι στα δύο κύρια γεύματα μειώνουν το λίπος (ιδίως το περικοιλιακό). Αυτό πιθανώς οφείλεται στο οξικό οξύ που φαίνεται να ενεργοποιεί έναν ενζυμικό μηχανισμό ο οποίος αυξάνει την καύση του λίπους και καταστέλλει τη συσσώρευσή του στο σώμα.
14. Αποφεύγετε τα πολτοποιημένα τρόφιμα
Oσο πιο γρήγορα προωθείται η τροφή από το στόμα στο στομάχι τόσο πιο γρήγορα συνεχίζουμε με την επόμενη μπουκιά, άρα τόσο πιο πολύ τρώμε. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να εντάξετε στο διαιτολόγιό σας τρόφιμα που θέλουν μάσημα. Αντί λοιπόν να πίνετε χυμούς, να τρώτε ολόκληρα τα φρούτα. Αντίστοιχα, αντί για πουρέ προτιμήστε ολόκληρη την πατάτα και αντί για βραστά να τρώτε ωμά τα καρότα και το λάχανο. Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει πως όσο πιο πολλή μάσηση απαιτείται για το φαγητό τόσο πιο γρήγορα αναπτύσσεται το αίσθημα κορεσμού της πείνας, με αποτέλεσμα να τρώει κανείς λιγότερο. Συνεπώς, μασουλήστε σκληρά καρότα, σέλερι και μπάρες με ίνες για να περιορίσετε τις θερμίδες που θα φάτε αλλά και την πείνα σας.
15. «Αλλάξτε» τη γεύση σας
Oταν προσθέτουμε στη γεύση μας κάποια αίσθηση φρεσκάδας, περιορίζουμε τη λαχτάρα για τσιμπολόγημα. Φροντίστε λοιπόν να μασάτε τσίχλες και να χρησιμοποιείτε οδοντόπαστα με έντονη γεύση (π.χ. μέντα, κανέλα). Η τακτική αυτή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη αμέσως μετά το φαγητό αλλά και το βράδυ, καθώς τα φρεσκοπλυμένα δόντια μπορεί να ανακόψουν αντιστοίχως τη λαχτάρα για επιδόρπιο και τη μεταμεσονύχτια πορεία σας προς την κουζίνα.
16. Μην πηγαίνετε νηστικοί στο εστιατοριο
Η άποψη «το βράδυ θα βγω για φαγητό, άρα όλη μέρα θα μείνω νηστικός» είναι ολέθρια για τη σιλουέτα σας. Oχι μόνο πρέπει να φάτε κανονικά (αν και με λιγότερες θερμίδες) μέσα στη μέρα, αλλά να φάτε και 1-2 μήλα ή πορτοκάλια πριν φύγετε από το σπίτι για να κόψετε την πείνα σας.
17. Πιείτε καφέ πριν από τη γυμναστική
Μελέτη έδειξε πως δύο φλιτζάνια καφέ περίπου μισή ώρα πριν από αεροβική άσκηση (λ.χ. το τζόγκινγκ) αυξάνουν την ποσότητα του λίπους που διασπά ο οργανισμός για να τροφοδοτήσει με ενέργεια τους γυμναζόμενους μυς.
18. Βάλτε στη διατροφή σας τα καυτερά
Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι τα γεύματα που είναι πλούσια σε κόκκινες καυτερές πιπεριές και τσίλι μπορεί να ενεργοποιήσουν τον μεταβολισμό αυξάνοντας τη θερμογένεση (η θερμογένεση είναι ένα από τα κύρια στοιχεία του μεταβολισμού) και ταυτοχρόνως να προκαλέσουν πιο γρήγορα κορεσμό της πείνας.
19. Μαρινάρετε το ψητό κρέας στα κάρβουνα
Να τρώτε το κρέας ψητό στα κάρβουνα, αφού πρώτα το μαρινάρετε σε δεντρολίβανο ή σε μαρινάδα με λεμόνι, σκόρδο και κρεμμύδι. Με το ψήσιμο χάνει πολλά λίπη, ενώ με το μαρινάρισμα μειώνονται έως 90% ορισμένες επιβλαβείς τοξικές ουσίες (λέγονται ετεροκυκλικές αμίνες) που θα αναπτύσσονταν λόγω του ψησίματος, όπως έδειξε μελέτη που δημοσιεύτηκε πέρυσι στην «Επιθεώρηση Επιστήμης των Τροφίμων» (JFS).
20. Εν αρχή ην η σούπα
Oσο καταφέρνουμε να γεμίζουμε το στομάχι μας με χαμηλής θερμιδικής πυκνότητας τρόφιμα και ροφήματα τόσο πιθανότερο είναι πως θα πετύχουμε τον στόχο της δίαιτας. Το να πιει όμως κανείς ένα ποτήρι νερό μαζί με το φαγητό του δεν είναι εξίσου αποτελεσματικό όσον αφορά τον κορεσμό της πείνας σε σύγκριση με την κατανάλωση νερού που θα υπάρχει «μέσα» στο φαγητό. Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει ότι τα πλούσια σε νερό αλλά φτωχά σε θερμίδες φαγητά είναι πολύτιμα για όποιον προσέχει το βάρος του. Φροντίστε λοιπόν να τρώτε άφθονους ζωμούς και σούπες λαχανικών ή κοτόπουλου, ακόμα κι αν τους χρησιμοποιείτε ως ορεκτικό. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως, όταν το κύριο γεύμα αρχίζει με ένα κονσομέ ή μια σούπα, τρώει κανείς λιγότερο από τα επόμενα πιάτα.
21. Αρχίστε το μέτρημα
O πιο αξιόπιστος τρόπος για να ξέρετε πόσο τρώτε είναι να μετράτε την ποσότητα της τροφής – όχι με το... μέτρο βέβαια, αλλά με οικεία αντικείμενα. Ενα φλιτζάνι του τσαγιού λ.χ. είναι ό,τι πρέπει για να μάθετε να μετράτε τα ζυμαρικά, το ρύζι, τα λαχανικά, τα δημητριακά πρωινού ή και τα ψιλοκομμένα φρούτα σας. Ενα μπαλάκι του γκολφ αντιστοιχεί σε δύο κουταλιές της σούπας βούτυρο ή μαγιονέζα, ενώ μια μερίδα κρέατος ισούται με την παλάμη του χεριού σας. Αφού μάθετε στο σπίτι το ακριβές μέγεθος των μερίδων, θα μπορείτε να υπολογίζετε πόσο ακριβώς πρέπει να φάτε όπου κι αν βρίσκεστε.
22. Προμηθευτείτε αντικολλητικά σκεύη
Είναι ό,τι πρέπει για να μαγειρεύετε δίχως προσθήκη λίπους. Στη θέση του βάλτε λίγο νερό. Αν πάντως οπωσδήποτε πρέπει να προστεθεί κάτι, προτιμήστε λίγο ελαιόλαδο.
23. Να είστε συγκεντρωμένοι
Oταν τρώτε, να κοιτάζετε το πιάτο σας και τίποτε άλλο, όπως π.χ. να βλέπετε τηλεόραση ή να διαβάζετε. ‘Ετσι θα απολαμβάνετε το φαγητό με όλες σας τις αισθήσεις και ο εγκέφαλός σας θα ενημερωθεί αμέσως μόλις χορτάσετε, για να σας δώσει το μήνυμα να πάψετε να τρώτε.
24. Τον νου σας στη σειρά
Να ξεκινάτε το γεύμα σας με δύο ποτήρια νερό, μετά να τρώτε μια σούπα και στη συνέχεια μια σαλάτα. Αφήστε το κυρίως πιάτο για το τέλος, διότι μέχρι να φτάσει η σειρά του θα έχετε σχεδόν χορτάσει και θα φάτε πολύ λίγο!
25. Ανάψτε τα φώτα
O έντονος φωτισμός μέσα στο σπίτι μπορεί να αποτρέψει την υπερκατανάλωση φαγητού, σύμφωνα με μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Και πάλι, αν έχετε αμφιβολίες, αναλογιστείτε γιατί τόσο πολλά εστιατόρια έχουν χαμηλό φωτισμό...
26. Προτιμήστε το μπλε
Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι όταν σερβιριζόμαστε σε μπλε πιάτα τρώμε λιγότερο, ενώ αντιθέτως τα έντονα χρώματα, όπως το κόκκινο ή το πορτοκαλί, μας κάνουν να τρώμε περισσότερο (γι’ αυτό εξάλλου σε πολλά ταχυφαγεία επικρατούν τέτοιου είδους έντονα χρώματα). Αν τυχόν φτιάχνετε τώρα την οικοσκευή σας, επιλέξτε αποχρώσεις του μπλε στα σερβίτσια ή στα χρώματα της κουζίνας σας. Ειδάλλως, προσπαθήστε να μη χρησιμοποιείτε σερβίτσια με έντονα χρώματα. Ακόμα και η τοποθέτηση μιας μπλε ή μοβ λάμπας μέσα στο ψυγείο μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο να το... ανοίγουμε συχνά, λέει ο κ. Μπερτζελέτος!
27. Αλλάξτε δρομολόγιο
Το «μείνε μακριά από τους πειρασμούς» τεκμηριωμένα αποτελεί μια πολύτιμη συμβουλή. Oμως δεν αρκεί να αδειάσετε το σπίτι σας από τους πειρασμούς. Πρέπει να τους αποφύγετε και στη διαδρομή από και προς τις καθημερινές δραστηριότητές σας – για τις πρώτες εβδομάδες της δίαιτας τουλάχιστον. Συνεπώς, αλλάξτε διαδρομή, ώστε να μην περνάτε έξω από ζαχαροπλαστεία, ταχυφαγεία και λοιπά... ιερά των καλοφαγάδων.
28. Το ποτό, μετά το φαγητό
Μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα που συγκρατούνται και δεν πίνουν αλκοόλ πριν ή στη διάρκεια του γεύματος τρώνε λιγότερο απ’ ό,τι όταν αρχίζουν ή συνοδεύουν το φαγητό τους με κάποιο ποτό.
29. Πίνετε πράσινο τσάϊ
Μελέτες έχουν δείξει ότι μια ομάδα ουσιών που περιέχει (λέγονται κατεχίνες) μπορεί να μειώνουν τον λιπώδη ιστό.
30. Τρώτε μαρούλι και σπανάκι
Γενικά φροντίστε να τρώτε όσο το δυνατόν περισσότερες πράσινες σαλάτες, διότι έχουν πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε νερό αλλά και σε φυτικές ίνες, οπότε χορταίνουν δίχως να παρέχουν ιδιαίτερες θερμίδες (αρκεί, βεβαίως, να μην τις σερβίρετε με παχυντικά ντρέσινγκ).
31. Φοράτε στενά ρούχα
Oταν προσπαθείτε να αδυνατίσετε, ξεχάστε τα άνετα, φαρδιά ρούχα ειδικά μάλιστα την ώρα του φαγητού. Ενα στενό παντελόνι ή φούστα με μια σφικτή ζώνη είναι ένας πολύ καλός σύμμαχος που θα σας αποθαρρύνει να φάτε πολύ (πόσες φορές δεν έχετε δει ανθρώπους να ξεσφίγγουν τη ζώνη τους για να μπορέσουν να φάνε ακόμη περισσότερο;). Αν είναι να ξεσφίξετε τη ζώνη σας, να το κάνετε αφού σηκωθείτε απο το τραπέζι.
32. Περπατήστε πριν από το βραδινό
Αφού πρέπει να γυμνάζεστε καθημερινά, προτιμήστε να το κάνετε πριν από το βραδινό σας γεύμα. Μελέτες έχουν δείξει πως 20 λεπτά περπάτημα με γρήγορο βήμα ή ελαφρύ τρέξιμο πριν από το βραδινό αυξάνει τον μεταβολικό ρυθμό και τον διατηρεί αυξημένο επί 2-3 ώρες – όσες χρειάζονται δηλαδή για να «κάψετε» ό,τι θα φάτε για βράδυ!
33. Πρωτεϊνες σε κάθε γεύμα
Κρέας, ψάρια, αυγά, όσπρια και γαλακτοκομικά (οι πρωτεΐνες δηλαδή) έχει αποδειχθεί πως ασκούν ευεργετική επίδραση στον μεταβολισμό, ενώ ταυτοχρόνως προκαλούν αίσθημα κορεσμού της πείνας. Φροντίστε λοιπόν να περιέχουν πρωτεΐνη και τα τρία κύρια γεύματα της ημέρας, επιλέγοντας τις λίγων λιπαρών ή τις άπαχες μορφές τους (λ.χ. φασόλια, ασπράδια αυγού, φιλέτα πουλερικών, γαλακτοκομικά χαμηλά σε λιπαρά). Εννοείται ότι για τη μαγειρική προτιμάμε το ψήσιμο ή το βράσιμο και όχι το τηγάνισμα.
34. Τρώτε σολομό
Αν και οι περισσότεροι ξέρουν ότι τα παχιά (λιπαρά) ψάρια κάνουν καλό στην καρδιά, είναι εν πολλοίς άγνωστο πως έχουν και ισχυρή αντικαταθλιπτική δράση. Μελέτες έχουν δείξει πως η συστηματική κατανάλωσή τους όταν κάνουμε δίαιτα βελτιώνει την ψυχική διάθεση και έτσι μας βοηθούν να πετύχουμε τον στόχο μας.
35. Μη σουρώνετε τους φρέσκους χυμούς.
Τα κομματάκια του φρούτου ή των λαχανικών που υπάρχουν σε αυτούς είναι φυτικές ίνες που θα σας κάνουν να αισθάνεστε χορτάτοι για περισσότερη ώρα.
36. Ναι στη μουστάρδα
Μελέτες έχουν δείξει πως μια κουταλιά της σούπας καυτερή μουστάρδα στο φαγητό επιταχύνει τον μεταβολισμό έως 15% επί δύο ώρες μετά από την κατανάλωσή του. Ανάλογη δράση έχει διαπιστωθεί πως έχει και το ταμπάσκο.
37. Βγάλτε τις σος από το πιάτο
Αν και είναι πεντανόστιμες, κατά κανόνα «κολυμπάνε» στα λίπη και στις θερμίδες. Oπου βλέπετε σος, σάλτσα ή ντρέσινγκ, φροντίστε να την απομακρύνετε επιμελώς με το πιρούνι (μελέτες έχουν δείξει πως με την τακτική αυτή μπορείτε να μειώσετε από 40 έως 60 τις θερμίδες που καταναλώνετε σε κάθε γεύμα και κατά 5 γρ. το λίπος). Αν οπωσδήποτε χρειάζεστε τις σος, προτιμήστε τις λάιτ (λίγων λιπαρών) εκδοχές τους. Μια μερίδα λ.χ. λάιτ μαγιονέζας έχει σαφώς λιγότερες θερμίδες από την κανονική, ενώ η γεύση είναι ουσιαστικά η ίδια.
38. Ποτέ μετά τις 7 το απόγευμα
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Northwestern στο Ιλινόι δημοσίευσαν το 2009 στην επιθεώρηση «Obesity» μελέτη του έδειξε πως, όταν τρώμε αργά το βράδυ, παίρνουμε δύο φορές περισσότερα κιλά απ’ ό,τι όταν τρώμε το βραδινό μας νωρίτερα – και αυτό ισχύει ακόμα κι όταν τρώμε το ίδιο ακριβώς φαγητό νωρίς ή αργά.
39. Φασούλι το φασούλι
Μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2008 στην «Επιθεώρηση του Αμερικανικού Κολεγίου Διατροφής» έδειξε πως όσοι τρώνε συχνά φασόλια και άλλα όσπρια έχουν κατά 22% λιγότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκοι. Αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες, οι οποίες, εκτός των άλλων, ρυθμίζουν καλύτερα τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αποτρέποντας τα «σκαμπανεβάσματά» του, τα οποία εντείνουν το αίσθημα της πείνας και την ανάγκη για γλυκό.
40. Κοιμηθείτε!
Πολυάριθμες είναι οι μελέτες που έχουν δείξει ότι η έλλειψη ύπνου μας παχαίνει καθώς επιβραδύνει τον μεταβολισμό. Ρυθμίστετε, συνεπώς, το πρόγραμμά σας με τρόπο ωστε ναμπορείτε να κοιμάστε 7-8 ώρες.
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011
Το μουλάρι το βγάζει από τη λάσπη ο αγωγιάτης
Αντώνης Καρακούσης
Ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου ταξιδεύει αυτές τις μέρες στις ευρωπαικές πρωτεύουσες προκειμένου να εξασφαλίσει διευκολύνσεις στη διαχείριση της κρίσης χρέους που ταλανίζει τη χώρα.
Πήγε στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι και επιστρέφει στη βελγική πρωτεύουσα για να συμμετάσχει στη σύνοδο κορυφής, ελπίζοντας να επιτύχει τις καλύτερες δυνατές προυποθέσεις για την μακρά προσπάθεια αντιμετώπισης του οικονομικού προβλήματος της χώρας.
Αξιέπαινη ομολογουμένως η προσπάθειά του και όλοι εύχονται να επιτύχει στους σκοπούς του.
Ωστόσο, "'το μουλάρι το βγάζει από τη λάσπη ο αγωγιάτης'' λέει ο λαός μας και όλοι αντιλαμβάνονται πια ότι χωρίς επίπονες προσπάθειες στο εσωτερικό, καμία βοήθεια από το εξωτερικό, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν πρόκειται να μας σώσει.
Κακά τα ψέματα, δικό μας είναι το πρόβλημα και εμείς οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε. Και όπως δείχνουν τα πράγματα η κρίση δεν μπορεί να υπερκινηθεί με λύσεις τεχνικού τύπου.
Δεν είναι τεχνικό πρόβλημα, αλλά βαθύτατα πολιτικό.
Είναι αποτέλεσμα επιλογών και αντιλήψεων που επικράτησαν επί μακρόν στη χώρα.
Είναι ο ευρύς κύκλος του λαικισμού που διαπερνά κάθετα και οριζόντια τα κόμματα, τα συνδικάτα, τα ΜΜΕ, την κοινωνία την ίδια, ο οποίος και ευθύνεται για το σημερινό κατάντημα.
Οσο αυτός ο κύκλος διαχειρίζεται την κρίση έξοδος απ' αυτήν δεν πρόκειται να υπάρξει. Γιατί απλούστατα οι παραγωγοί της κρίσης, δεν γίνετια να είναι και διασώστες και μεταρρυθμιστές. Επειδή δεν θέλουν και επειδή δεν μπορούν.
Αν δεν αλλάξουν αυτές, αν δεν ξεπεράσει η χώρα τον κύκλο του λαικισμού που τη συνέχει και την καθοδηγεί επί πολλές δεκαετίες, δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση.
Η χώρα είναι απαραίτητο να υιοθετήσει το ταχύτερο αρχές ορθολογικής λειτιυργίας και να τις μεταφέρει παντού σε όλα τα πεδία διοίκησης της χώρας, ώστε το χρήμα και ο κόπος του ελληνικού λαού να τιμώνται πραγματικά και να πάψουν να μοιράζονται αφειδώς δεξιά και αριστερά, για χάρη του ενός και του αλλουνού, που θέλει είτε να γίνει βουλευτής, είτε να διατηρήσει την εξουσία του.
Χωρίς πολλές κουβέντες η Ελλάδα για να βγει από την κρίση είναι υποχρεωμένη να υιοθετήσει ένα δεκαετές πρόγραμμα διάσωσης που θα ενσωματώνει το μνημόνιο, το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας και άλλα τόσα, που θα μεταμορφώνουν το νεοελληνικό κράτος σε ευρωπαικό και θα το βγάζουν οριστικά και αμετάκλητα από τη ζώνη της Ανατολής.
Αυτό είναι το παρόν δίλημμα, από το οποίο δεν θα ξεφύγει κανείς. Αλλιώς δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να δούμε την επερχόμενη καταστροφή, οικονομική, κοινωνική και εθνική.
Ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου ταξιδεύει αυτές τις μέρες στις ευρωπαικές πρωτεύουσες προκειμένου να εξασφαλίσει διευκολύνσεις στη διαχείριση της κρίσης χρέους που ταλανίζει τη χώρα.
Πήγε στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι και επιστρέφει στη βελγική πρωτεύουσα για να συμμετάσχει στη σύνοδο κορυφής, ελπίζοντας να επιτύχει τις καλύτερες δυνατές προυποθέσεις για την μακρά προσπάθεια αντιμετώπισης του οικονομικού προβλήματος της χώρας.
Αξιέπαινη ομολογουμένως η προσπάθειά του και όλοι εύχονται να επιτύχει στους σκοπούς του.
Ωστόσο, "'το μουλάρι το βγάζει από τη λάσπη ο αγωγιάτης'' λέει ο λαός μας και όλοι αντιλαμβάνονται πια ότι χωρίς επίπονες προσπάθειες στο εσωτερικό, καμία βοήθεια από το εξωτερικό, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν πρόκειται να μας σώσει.
Κακά τα ψέματα, δικό μας είναι το πρόβλημα και εμείς οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε. Και όπως δείχνουν τα πράγματα η κρίση δεν μπορεί να υπερκινηθεί με λύσεις τεχνικού τύπου.
Δεν είναι τεχνικό πρόβλημα, αλλά βαθύτατα πολιτικό.
Είναι αποτέλεσμα επιλογών και αντιλήψεων που επικράτησαν επί μακρόν στη χώρα.
Είναι ο ευρύς κύκλος του λαικισμού που διαπερνά κάθετα και οριζόντια τα κόμματα, τα συνδικάτα, τα ΜΜΕ, την κοινωνία την ίδια, ο οποίος και ευθύνεται για το σημερινό κατάντημα.
Οσο αυτός ο κύκλος διαχειρίζεται την κρίση έξοδος απ' αυτήν δεν πρόκειται να υπάρξει. Γιατί απλούστατα οι παραγωγοί της κρίσης, δεν γίνετια να είναι και διασώστες και μεταρρυθμιστές. Επειδή δεν θέλουν και επειδή δεν μπορούν.
Αν δεν αλλάξουν αυτές, αν δεν ξεπεράσει η χώρα τον κύκλο του λαικισμού που τη συνέχει και την καθοδηγεί επί πολλές δεκαετίες, δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση.
Η χώρα είναι απαραίτητο να υιοθετήσει το ταχύτερο αρχές ορθολογικής λειτιυργίας και να τις μεταφέρει παντού σε όλα τα πεδία διοίκησης της χώρας, ώστε το χρήμα και ο κόπος του ελληνικού λαού να τιμώνται πραγματικά και να πάψουν να μοιράζονται αφειδώς δεξιά και αριστερά, για χάρη του ενός και του αλλουνού, που θέλει είτε να γίνει βουλευτής, είτε να διατηρήσει την εξουσία του.
Χωρίς πολλές κουβέντες η Ελλάδα για να βγει από την κρίση είναι υποχρεωμένη να υιοθετήσει ένα δεκαετές πρόγραμμα διάσωσης που θα ενσωματώνει το μνημόνιο, το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας και άλλα τόσα, που θα μεταμορφώνουν το νεοελληνικό κράτος σε ευρωπαικό και θα το βγάζουν οριστικά και αμετάκλητα από τη ζώνη της Ανατολής.
Αυτό είναι το παρόν δίλημμα, από το οποίο δεν θα ξεφύγει κανείς. Αλλιώς δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να δούμε την επερχόμενη καταστροφή, οικονομική, κοινωνική και εθνική.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)